Чаго баба хацела, тоя каза радзіла. — Калі тое збываецца, чаго нехта хацеў. Баба хацела, каб каза радзіла козачку й казялка.

Чаго баяўся, таго ні ўбаяўся. — Калі тое здарылася, чаго нехта высьцерагаўся.

Чаго-б сьляпы плакаў, каб сьцежку бачыў. — Чалавек, які апынуўся ў роспачы, дык быў-бы рад хоць малой прасветласьці ратунку.

- Чаго ты плачыш? - пытаюцца ў малой дзяўчыны. - Калі я вырасту й пайду замуж, дык у мяне будзя дзіця. Я зь дзіцям пайду малоць ды пасаджу яго на — Прыказка таму, калі хто па нечым надта загадзя бядуе.

Чакай цётка Пітра, сыр будзіш есьці. — Кажа тай, хто мае цяпер вялікую патрэбу, а яго цешаць абяцанкамі.

Чакая, як вол доўбні. — Калі некаму нямінуча прыходзе нейкая бяда.

Чалавек гора вытрывае, а роскашы не. — Бывае, што чалавек з вялікай роскашы ўпадае ў распусту й бяду.

Чалавек спачатку ходзя на чатырох нагах, потым на двух, а нарэшце на трох. — Першае тарнуецца да дзіцячых гадоў, другое да сталых, а трэйцяе да вялікай старасьці, калі чалавек ужо кійком падпіраецца.

Чалавек чалавеку воўк. — Прыказваюць, калі нехта некага бязьлітасна пакрыўдзе.

Чаму госьць ня еў? - Бо ложкі ня меў. — Калі нехта зь хітрасьцяй строе кпіны. Прыкладам: не папрасіўшы на бяседу, робе вымову, што пагардзіў прыйсьці.

Чаму цябе малога маці цыцкой ні задушыла? — Так лаюць злачынца-вірутніка.

Чарачка-каток, каціся ў раток. — Прымаўляюць пры вьшіўцы.

Часам з квасам, а парой з вадой. — Прыказвае бедны, калі ў яго пытаюцца, як яму жывецца, чым ён жывіцца.

Чорт бы дзятла ведаў, каб ні яго глюга. — Калі нехта празь неасьцярожнасьць накліча на сябе бяду, калі выдасьць сябе праз свой язык.

Чорт даў, чорт і ўзяў. — Калі тую рэч украдуць, што крутнёй набытая.

Чорт ні бярэ, а Богу ня трэба. — Прыказвае той, каму нідзе няма прыпынку.

Чорт праўды ня любя. — Аб тым, хто злуе, калі яму скажуць праўду.

Чорт сваё, а поп сваё, - аддай маю малітву. — Калі два праціўнікі ўступаюць у бясконцыя спрэчкі й кажны свайго патрабуе.

Чорт чарта пазнаў ды на піва пазваў. — Калі двое людзей з роўна вялікімі хібамі ў натуры пасябруюць ці пажэняцца.

Чужая болька людзям сьмех. — Людзі чужой бядзе не спачуваюць, а часта навет і цешацца зь яе.