Хто гэта набзьдзеў? - Нявестка! - Дык яе ж дома няма. - Дык гэта яе андарак, што вунь на шастку вісіць. — На нялюбага чалавека ўсе віны складаюць.

Хто дбая, той і мая. — Аб рупным гаспадару.

Хто дужшы, той пружшы. — Хто мацнейшы сілай - перамагае фізычна, хто мацнейшы багацьцем - перамагае праўна.

Хто есьць нажом, той зьесьць ражон. — Бацькі-сяляне строга забараняюць дзецям і падлеткам карыстацца нажом пры ядзе.

Хто за каго, а поп за Каську. — Калі нехта вытыкае недахопы й праступкі толькі аднаго чалавека, які яму не падабаецца.

Хто зь язычком, той зь піражком. — Хто гаваркі, той хутчэй нешта выпрасе ці дастане нейкі магарыч.

Хто каго сагне, той таго наб'е. — Дужэйшы перамагае.

Хто капейкі ні шануя, дык той сам капейкі ні варты. — Раськідлівыя не карыстаюцца пашанай у народзе.

Хто коні міняя, у таго хамут гуляя. — Ахвотнікі мяняць часта бываюць ашуканыя.

Хто лусту нося, той есьці ня прося. — Гэтак бацькі заахвочвалі дзяцей, каб бралі з сабой хлеб, ідучы ў поле на работу.

Хто любіцца, той і чубіцца. — Найчасьцей прыказку ўжываюць жартам, каб пацешыць пакрыўджанага ці пабітага. Да гэтай прыказкі ёсьць і казачка-жарт: - Дзяўчына прышла з вуліцы й скардзілася сваёй матцы з плачам, што яе хлопцы крыўдзяць. А маці адказала: - «Хто любіцца, той чубіцца!» - быццам хлопцы яе б'юць зь любасьці. Назаўтра вечарам дзяўчына прышла дамоў сьмяючыся й кажа матцы: - «Мама, мама! Вось мяне хлопцы любяць, бо як выйду на вуліцу, дык за кулакамі сьвету ня віджу».

Хто мажа, той і едзя. — Хто падкуплівае ўрадоўцаў ці суд, той і справу выйгрывае.

Хто мала мая, той мала й дбая. — У каго малая гаспадарка, у таго й клопаты меншыя каля яе.

Хто ні радзіўся, той ні памрэ. — Прыказваюць на хаўтурох, каб пацешыць таго, хто плача па нябожчыку.

Хто ні цягне, таго выпрагаюць. — Благога работніка доўга ня трымаюць.

Хто новага ня меў, той і латанаму рад. — Кажуць пра беднага прастака.

Хто ня ўмее араці, таму хлеба ш даці. — Хто на хлеб не зарабіў, таго й ня кормяць хлебам.

Хто па абедзя аддыхая, Бог думая, што сьвіньня здыхая. — Высьмейваньне гультая, што толькі есьць ды сьпіць.

Хто па абедзя аддыша, таго Бог за сьвіньню запіша. — Высьмейваньне гультая, што толькі есьць ды сьпіць.

Хто парася ўкраў, таму ўвушшу пішчыць. — Калі баязьлівы зрабіў нейкі праступак, дык яму здаецца, што ўжо ўсе гэта ведаюць.