Сабраліся два Юр'і ды абодва дурні, адно халодная, а другоя галодная. — Прыказка сялян, бо восенскае Юр'е, 26 лістапада, халоднае, а веснавое, 23 красавіка, галоднае, бо харчоў для статку нестае.

Сава ня родзя сакала. — Аб радавой спадчыннасьці - ад благіх бацькоў родзяцца благія дзеці.

Сам дзямідзя, а мяне ня відзя. — Гэтак дацінаюць таму, хто сам есьць, а сябры ці знаёмага не частуе.

Само-сабой. Сваім парадкам. — Прымаўкі. Патакаваньні пры гутарцы дзьвюх асоб.

Сам скапаў хлеб з лапаты. — Аб тым, хто сам пашкодзіў свайму шчасьцю ці прыбытку.

Санлівага ні дабудзішся, а лянівага ні дашлесься. — Параўнаньне людзкіх недахопаў.

Саракі пагналі сьнег да ракі. — Сялянская прыказка аб тым, што на Саракі, 10 сакавіка, сьнег пачынае гінуць.

Сарваў на ваўка. — Прыказваюць сяляне, калі лясны купец пры разьліку з работнікамі - секачамі ці вазакамі - недаплачвае нейкую суму грошаў.

Сарвігалава. — Клічка лятучага вырванца-бандыты.

Сатры час. — Бескарыснае марнаваньне часу, - «гэта ні работа, а сатры час».

Свае будзім. — Гэтак перапрашаюць жартам адзін аднаго, калі нехта на нагу ўступе.

Сваей галаве розуму ні прыстаўлю. — Прыказвае, хто шукае ды ня можа знайсьці выйсьця зь бяды.

Сваей цаной не прадасі й ня купіш. —
1. Пры гандлі часам трэба рабіць уступкі.
2. У кожнай спрэчнай справе, каб зусім не праіграць, трэба рабіць уступкі.

Сваё гаўно нікому не сьмярдзіць. — Нікога ня турбуюць свае агідныя паводзіны.

Сваім адумам. — Самавольна. «Марыля сваім адумам пашла жыта зажынаць».

Свайго нішчасьця ні абойдзіш, ні аб'едзіш. — Доля наканаваная, няшчасьця не абмінеш.

Свайго ня меўшы, трэба спаць легчы ня еўшы. — На пару не дастанеш, калі свайго няма.

Свайго розуму нікому ні прыставіш. — Кажуць таму, хто дамагаўся ўгаварыць упартага.

Свату першая чарка й першая палка. —
1. Пры сватаньні, на запоінах сват першы п'е да маладой.
2. На вясельлі сват гаспадар - да яго п'юць першую чарку. Калі на вясельлі п'яныя дзяцюкі завархоляцца, а сват стане разбараньваць, дык і першую палку пападзе.

Свая воля дае долю. — Лёс чалавека залежыць ад яго самога, як ён пра сваю будучыню дбае.