Сказаў ні к сялу, ні к гораду. — На сказаную недарэчнасьць.

Сказаў ні ў пяць, ні ў дзесяць. — Калі нехта сказаў бязглузьдзіцу.

Сказаў, як зьвізаў. — Прыказка на ўдалую рэпліку, калі другому няма што й адказаць.

Скоры пасьпех людзям на сьмех. — Калі нехта сьпяшаючы работу псуе.

Скруцілася, як Саўрыцкага запусты. — Калі нешта доўгачаканае доўга рабілася й посьля марна гіне ня кончаным.

Скрывіўся, як сірада на пятніцу. — Калі нехта ад няпрыемнасьці зморшча твар.

Скрыпучая дрэва доўга скрыпіць. — Аб хваравітым, слабым чалавеку, які доўга жыве.

Скупы два разы траця. — Аб тым, хто трымаўся дарагой цаны за свой тавар, не прадаў яго, і гэты тавар посьля прапаў, змарнаваўся.

Скупы шылам сыту мачая. — Гэтак насьміхаюцца над скупым. Сыта - засалоджаная мёдам вада.

Слаўны бубны за гарамі, а як выйдуць - роўны з намі. — Аб расхваленым далёкім чалавеку, які, пры бліжэйшай знаёмасьці, выяўляецца нічым ня лепшы за іншых.

Слова - вецір. — Разважаюць гэтак таго, якога нехта незаслужана панізіў благімі словамі.

Слова ні вірабей, пусьціўшы ня зловіш. — Аб тым, хто не перадумаўшы, сказаў непатрэбнае слова, а потым каецца.

Служка служца, а пану трасца. — Калі нейкі загад перадаецца пачарзе ніжэй і ніжэй, але ніхто яго ня выканае, а гаспадар мае на гэтым вялікую страту - «трасцу».

Служы пану верне, дык ён табе пердне. — За тваю шчырую працу гаспадар цябе сакпіць.

Слухай вухам, а ня брухам. — Жарт аб тым, хто няўважліва слухае, а потым перапытвае.

Смаку, як у пячоным раку. — Гіронія аб нясмачнай ежы.

Смалой (смольлю) лезя. — Калі нехта нечага назольліва просіць.

Смачна кашка ды рабіць цяжка. — Аб рабоце, дзе добра кормяць, але работа цяжкая.

Смачны жабя гарэх, ды зубоў Бог ні даў. — Калі нехта галіцца нешта важнае дабыць, але здольнасьці ня мае пазьней гэта скарыстаць.

Соль табе ў вочы, галавешка ў зубы, а дзяркач у сраку. — Трэба шопатам сказаць, або хоць падумаць, калі ўрочная асоба разглядае тваю маёмасьць ці сям'ю.