701 абкалочваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абкалаціць. 702 абкантаваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абкантаваць. 703 абкантаваць, -тую, -туеш, -туе; зак., што. Тое, што і акантаваць. 704 абкантоўвацца, -аецца; незак. Зал. да абкантоўваць. 705 абкантоўваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абкантаваць. 706 абкантоўка, -і, ДМ -ўцы, ж. Тое, што і акантоўка. 707 абкапаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абкапаць. 708 абкапаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абкапаць. 709 абкапацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак. Абкапаць сябе чым-н. 710 абкапацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак. 1. Абкружыць сябе землянымі збудаваннямі. 2. Абгарнуцца чым-н., закопваючыся. Баравік стаіць цішком.. Абкапаўся ён імхом… 711 абкапаць, -ею, -аеш, -ае; зак., што. Абліць каплямі якой-н. вадкасці; закапаць. Абкапаць стол чарнілам. □ Кроў з пальца запэцкала ўсю далонь і здорава-такі абкапала… 712 абкапаць, -аю, -аеш, -ае; зак., што. Ускапаць зямлю вакол чаго-н.; капаючы, абгарнуць, абкідаць што-н. чым-н. Абкапаць яблыню. Абкапаць палатку канаўкай. 713 абкапвацца, -аецца; незак. Зал. да абкапваць. 714 абкапваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адкапаць. 715 абкарміць, -кармлю, -корміш, -корміць; зак., каго. Накарміць звыш меры; пашкодзіць здароўю, даўшы з'есці лішняе. Абкарміць дзіця малаком. 716 абкарнаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абкарнаць. 717 абкарнаць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго-што. Разм. Падрэзаць, абстрыгчы вельмі коратка, няроўна. Абкарнаць валасы. // Няўмела скараціць які-н. тэкст, зрабіць непажаданыя… 718 абкарыць, -кару, -корыш, -корыць; зак. Тое, што і акарыць. 719 абкарэлы, -ая, -ае. Які пакрыўся брудам, засохлай граззю і пад. 720 абкарэць, -эю, -эеш, -эе; зак. Пакрыцца брудам, засохлай граззю і пад.
