681 абіраны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад абіраць (у 1 знач.). 2. у знач. прым. Ачышчаны ад лушпін. Абіраная бульба. 3. у знач. прым. Зняты з дрэва (пра… 682 абірацца, -аецца; незак. Зал. да абіраць. 683 абіраць, -аю, -аеш, -ае. 1. Незак. да абабраць. 2. Незак. да абраць. 684 абіркі, -рак; адз. няма. Адкіды чаго-н., лушпінне, шалупінне і іншыя адходы ад бульбы, пладоў пры падрыхтоўцы іх да яды або пасля перабірання. 685 абісінец гл. абісінцы. 686 абісінка гл. абісінцы. 687 абісінскі, -ая, -ае. Які мае дачыненне да Абісініі, абісінцаў. 688 абісінцы, -аў; адз. абісінец, -нца, м.; абісінка, -і, ДМ -нцы; мн. абісінкі, -нак; ж. Ранейшая назва асноўнага насельніцтва Эфіопіі (Абісініі); эфіопы. 689 абітурыент, -а, М -нце, м. Вучань, які канчае сярэднюю школу, а таксама выпускнік, які паступае ў ВНУ. Дарогаю да інтэрната, у якім размяшчаліся абітурыенты, паміж… 690 абітурыентка, -і, ДМ -тцы; Р мн. -так; ж. Жан. да абітурыент. 691 абіўка, -і, ДМ -ўцы, ж. 1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абіваць — абабіць. 2. Матэрыял, якім абіваюць або абабіта што-н. Плюшавая абіўка мэблі. □ Праз шалёвачную… 692 абіўны, -ая, -ое. Які выкарыстоўваецца для абіўкі; які патрабуе абіўкі. Абіўная тканіна. Абіўное крэсла. 693 абіўшчык, -а, м. Тое. што і абівальшчык. 694 абіўшчыца, -ы, ж. Жан. да абіўшчык. 695 абкалаціць, -лачу, -лоціш, -лоціць; зак., што. Абабіць, калоцячы; абтрэсці. Абкалаціць яблыню. □ Восень развесіла барвы на дрэвах, спустошыла палеткі, абкалаціла… 696 абкалоцца, -калюся, -колешся, -колецца; зак. Укалоць сябе ў многіх месцах; пакалоцца. 697 абкалоць1, -калю, -колеш, -коле; зак., што. Адбіць, адкалоць кавалкамі што-н. з чаго-н. Абкалоць лёд у калодзежы. 698 абкалоць2, -калю, -колеш, -коле; зак., што. Пакалоць чым-н. вострым вакол чаго-н. ці па ўсёй паверхні чаго-н. 699 абкалочаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абкалаціць. 700 абкалочвацца, -аецца; незак. Зал. да абкалочваць.
