1621 абсекчыся, -сякуся, -сячэшся, -сячэцца. Тое, што і абсячыся. 1622 абсемяненне, -я, н. 1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абсемяняць — абсемяніць. 2. Дзеянне і стан паводле дзеясл. абсемяняцца— абсемяніцца (у 1 знач.). 3. Збліжэнне… 1623 абсемяніцца, -ніцца; зак. 1. Даць насенне (пра расліны). Сырадэля абсемянілася. 2. Апладніцца штучным спосабам. 1624 абсемяніць, -ню, -ніш, -ніць; -нім, -ніце; зак., каго-што. 1. Засеяць насеннем. Абсемяніць поле. 2. Спец. Тое, што і асемяніць. 1625 абсемяняцца, -яецца; незак. 1. Незак. да абсемяніцца. 2. Зал. да абсемяніць. 1626 абсемяняць, -яю, -яеш, -яе. Незак. да абсемяніць. 1627 абсент, -у, М -нце, м. Моцны алкагольны напітак, настоены на палыне, асіне ці іншых духмяных раслінах. Два хлопцы сядзяць, вістуючы, Далары кладуць на кон, Адзін… 1628 абсентэізм, -у, м. Кніжн. У буржуазных краінах—ухіленне ад удзелу ў выбарах, а таксама сістэматычная адсутнасць на пасяджэннях членаў калегіяльных органаў як выражэнне… 1629 абсерваторскі, -ая, -ае. Які мае дачыненне да абсерваторыі. 1630 абсерваторыя, -і, ж. Навуковая ўстанова, якая пры дапамозе спецыяльных прылад вядзе астранамічныя, геафізічныя і інш. назіранні і даследаванні. [Ад лац. observare… 1631 абсервацыйны, -ая, -ае. Кніжн. Прызначаны для абсервацыі, назіральны. Абсервацыйны пункт. 1632 абсервацыя, -і, ж. Кніжн. Агляд, назіранне. Рабіць абсервацыю берагоў з карабля. [Лац. observatio.] 1633 абсесці, -сядзе; зак., каго-што. 1. Сеўшы, размясціўшыся вакол каго-, чаго-н., абкружыць. Наш дзядзька, мілы наш Антоні, У дзіцячым часта быў палоне; Вось так… 1634 абсесціся, -сядуся, -сядзешся, -сядзецца; зак. Разм. Пасяліцца, спыніцца жыць на якім-н. месцы; прыжыцца. Сяляне абселіся па гэты бок хвойніку. Чорны. 1635 абсеў, -севу, м. Тое, што і абсевак (у 1 знач.). Зрабіў агрэх на ворыве, зрабіў абсеў ці недасеў — грэх на душы, адказвай Перад вялікай сям'ёй калгаснікаў.… 1636 абсечаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абсячы (абсекчы). 1637 абсеяны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абсеяць. 1638 абсеяцца, -сеюся, -сеешся, -сеецца; зак. Засеяць сваё поле, участак. [Сымон] ужо жыў у новай хаце, ужо абгарадзіўся, абсталяваўся, адараўся і абсеяўся. Чорны.… 1639 абсеяць, -сею, -сееш, -сее; зак., што. 1. Правесці сяўбу; засеяць. Абсеяць поле. □ Абсеем пасевам жывучым загоны І сцежкі намецім да сонца і зораў. Купала. … 1640 абсівераны, -ая, -ае. Разм. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад абсівераць. 2. у знач. прым. Які патрэскаўся, стаў шурпаты на ветры, холадзе (пра скуру на руках, нагах, твары).…
