81 ашчэрваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да ашчэрыць. 82 ашчэрыцца, -руся, -рышся, -рыцца; зак. 1. Пагрозна, злосна выскаліць зубы (пра жывёл). Драпежнік люта ашчэрыўся, хацеў ухапіць зубамі вясло, але не паспеў. Краўчанка.… 83 ашчэрыць, -ру, -рыш, -рыць; зак., што. 1. Пагрозна, злосна выскаліць зубы (пра жывёл). 2. Паказаць, выскаліць зубы (пра чалавека). — Аднак ты дужая, — ашчэрыў..… 84 ашыек, ашыйка, м. Частка мясной тушы, якая прылягае да шыі. 85 ашыйнік, -а, м. Раменьчык з спражкай, які надзяваецца на шыю сабаку; аброжак. [Леснічыха] пазвала сваіх і шчыра ўзрадавалася, схапіла сабаку за ашыйнік, зацягнула… 86 ашынаваны, -ая, -ае. З нацягнутымі шынамі, які мае шыны. Ашынаваныя колы. 87 ашынаваць, -ную, -нуеш, -нуе; зак., што. Нацягнуць, надзець шыны на колы. [Макарку і дзядзьку Ціхону] трэба было сёння ашынаваць абоддзе колаў. Сабаленка. 88 ашыноўваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да ашынаваць. 89 ашыноўка, -і, ДМ -ноўцы, ж. Дзеянне паводле знач. дзеясл. ашыноўваць — ашынаваць. 90 ашэрхлы, -ая, -ае. Падсохлы, падмёрзлы; падшэрхлы. Сонца не па-летняму ўжо, але яшчэ зырка свяціла, слізгаючы косымі промнямі па пажоўклай траве, па ашэрхлай… 91 ашэстак, -тка, м. Абл. Жэрдачка пад столлю ў сялянскіх хатах, на якую што-н. вешаюць. — Ну, не разыходзься так, — спакойна азваўся Пракоп: — а то завярнуся і…
