ашаляваць, -люю, -люеш, -люе; зак., што. Тое, што і абшаляваць.

ашатраваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад ашатраваць.

ашатраваць, -рую, -руеш, -руе; зак., што. Абадраць, ачысціць зерне пераважна перад млівам. — А хто пшаніцу прывёз? — спытаў стары, паказаўшыся з дзвярэй млына. —…

ашвартаваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад ашвартаваць.

ашвартавацца, -туецца; зак. Спец. Замацавацца тросамі (швартовамі) каля прычала; стаць на прычал (пра судна).

ашвартаваць, -тую, -туеш, -туе; зак. што. Спец. Замацаваць (судна) тросамі (швартовамі) на стаянцы каля прычала або каля другога судна.

ашклелы, -ая, -ае. Тое, што і ашклянелы. Павярнуў чалавека тварам да сябе. Нерухомыя, ашклелыя вочы бліснулі ў святле месяца страшнай таямнічасцю і як бы ў нечым…

ашклець, -ее; зак. Тое, што і ашклянець. Нерухомае возера-старыца нібы застыла, ашклела, люстра яго з незвычайнай яскравасцю адбівала такія ж нерухомыя хмары…

ашклёны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад ашкліць.

ашкліць, ашклю, ашкліш, ашкліць; ашкліце; зак., што. Уставіць шкло; зашкліць.

ашклянелы, -ае. Які стаў падобны на шкло; застылы (пра вочы). Ашклянелыя вочы забітых пазіралі безнадзейнасцю смерці ў далёкае неба. Лынькоў.

ашклянець, -ее. Стаць падобным на шкло; застыць (пра вочы). І раптам Сярожкавы вочы ажно ашклянелі ад здзіўлення. Васілёнак.

ашлакаваць, -кую, -куеш, -куе; зак., што. Спец. Ператварыць у шлак.

ашмаргнуць, -ну, -неш, -не; -нём, -няце; зак., што. Аднакр. да ашморгаць.

ашморгаць, -аю, -аеш, -ае; зак., што. Разм. Тое, што і абшморгаць.

ашморгвацца, -аецца; незак. Зал. да ашморгваць.

ашморгваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да ашморгаць.

ашмоткі, -аў; адз. ашмотак, -тка, м. Тое, што і ашмоцце. Белы туман кудлатымі ашмоткамі вісеў над сінявай вадою. Савіцкі. Пасля паўдня, прагнаўшы коз у поле,…

ашмоцце, -я, н., зб. Разм. Падранае адзенне, паношаны абутак; абрыўкі, шматкі чаго-н. На нарах, апрача паперы і фарбы, былі звалены старыя кажухі і ашмоцце мышастых…

аштрафаваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад аштрафаваць.