Трэба, каб да Юр'я было сена й у дурня. — Трэба, каб і нядбалы гаспадар меў сена да 23 красавіка.

Трэба каваць зялеза пакуль гарачая. — Кожную работу трэба рабіць у сваім часе.

Трэба нос прытыкаць. — Калі да некага трэба зьвяртацца ў нейкай патрэбе.

Трэба так жыць, як набяжыць. — Трэба жыць, як выпадае, улічваючы розныя прыгоды.

Трэба так зрабіць, каб было што зьесьці й прапіць. — Калі трэба вынаходзіць розныя спосабы, ламаць галаву й прыдумляць, каб заладзіць усе бягучыя патрэбы ў гаспадарцы.

Трэба тым рогам часацца, якім дастаніш. — У гаспадарцы трэба кіравацца так, як зручней.

Тунікі цёрці каля вуглоў. — Калі нехта халадуе каля вуглоў бязь ніякай работы.

Ты бачыш пад лесам, алі ні бачыш пад носам. — Калі нехта чужыя хібы ці віну бача далёка, а ня бача сваёй.

Ты брат мой, а еш хлеб свой. — Кажны мусіць жывіцца з сваей спрацы.

- Ты валы карміў? - Карміў. - Паіў? - Паіў. - Дык ідзі-ж запрагаць. - А дзе-ж яны стаяць? — Прыказваюць, калі падловяць спрытнага манюку.

Ты мяне ўлегца маіш. — Кажа той, каго ўвачавідкі паніжаюць, калі недацэньваюць ягоных здольнасьцяў і магчымасьцяў.

Ты наша, а я ваша, - а хто-ж нам хлеба напаша? — Прыказвае малазаможны чалавек, калі да яго за дапамогай зьвяртаюцца гэткі самы малазаможны сваяк ці прыяцель.

Ты хочаш аднэй сракай сем кірмашоў адбыць. — Пра няўрымсьлівую асобу, што хоча адначасова ў некалькіх мясцох пабываць.

Ты хочаш і з гаўна плеўку садраць. — Пра скупога чалавека.

Убіўся, як сучка ў расчыну. — Калі нехта ўблытаецца ў нячыстую справу, што й яму самому няпрыемна й сорамна.

У Бога веру, а Богу ня веру. — Аб тым, што сьлепа на нешта спадзяецца. З казкі: - Чалавех пашоў у царкву ў белым кажусе ды спадзяваўся, што Бог уважа на ягоны новы белы кажух ды ня дасьць дажджу. Але калі ён ішоў дамоў, дык пашоў вялікі дождж ды змачыў і змарнаваў кажух. Тады ён і сказаў: - У Бога веру, а Богу ня веру. Посьля гэтага выпадку ён ніколі не надзяваў белага кажуха, калі ішоў у далёкую дарогу.

У Бога дней ня рэшата. — Дні нашага жыцьця рэшатам ня мераць, каб іншыя з іх ня высыпаліся. Кожнага дня мы мусім нешта карыснае зрабіць.

У бядзе жаласьнікаў шмат, а памагаць некаму. — У бядзе кажны спачувае, але толькі языком, але не матар'яльна.

У вас адпелі, а ў нас ад'елі. — Жартуюць гэтак з моладзі, якая позна прышла зь ігрышча ды спазьнілася на вячэру.

У восінь і вірабей багаты. —
1. Прымаўляюць гэтак бацькі, калі адкладаюць сыньня ці доччына вясельле на восень.
2. Гэтак прыказвае даўжнік, калі ў яго спаганяюць доўг, а ён прося адтэрмінаіваць доўг на восень.