341 абводны, -ая, -ае. Прызначаны для абводу чаго-н.; які акружае што-н. Абводны канал. 342 абвоз, -у, м. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абвозіць — абвезці. 343 абвозіць, -вожу, -возіш, -возіць. Незак. да абвезці. 344 абворак, -рка. м. Разм. Месца на полі, якое кругом абворваецца; няўдобіца. 345 абворвацца, -аецца; незак. Зал. да абворваць. 346 абворваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абараць. 347 абвостранасць, -і, ж. Уласцівасць абвостранага (у 3, 4 знач.). Абвостранасць пачуццяў, успрыняцця. 348 абвостраны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад абвастрыць. 2. у знач. прым. Пра рысы твару — завостраны, з адзнакамі схуднеласці. 3. у знач. прым. Больш востры,… 349 абвуглелы, -ая, -ае. Які пакрыўся вугалем, абгарэлы. Абвуглелае бярвенне. 350 абвуглены, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад абвугліць. 2. у знач. прым. Абпалены зверху. Абвугленыя сцены. □ Печы стаялі пасярод абвугленых недагарэўшых галавешак.… 351 абвугліванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абвугліваць — абвугліць і абвуглівацца — абвугліцца. 352 абвуглівацца, -аецца; незак. 1. Незак. да абвугліцца. 2. Зал. да абвугліваць. 353 абвугліваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абвугліць. 354 абвугліцца, -ліцца; зак. Абгарэць зверху. У вайну.. тут, на пагор'і, бушаваў агонь. Камель сасны абгарэў, абвугліўся. Пташнікаў. 355 абвугліць, -лю, -ліш, -ліць; зак., што. Абпаліць зверху. Абвугліць канцы паляў. □ Бомбай клёны старыя абвугліла... Лойка. 356 абвыкацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. Тое, што і абвыкаць. 357 абвыкаць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абвыкнуць. 358 абвыклы, -ая, -ае. Разм. Такі, да якога прывыклі, які стаў звычайным, заўсёдным. З таго часу прайшло столькі год. Зараз, як тады ў дзяцінстве, зноў пачынаеш здзіўляцца… 359 абвыкнуцца, -нуся, -нешся, -нецца; пр. абвыкся, -лася; зак. Тое, што і абвыкнуць. 360 абвыкнуць, -ну, -неш, -не; пр. абвык, -ла; зак. Звыкнуцца з чым-н., прывыкнуць да чаго-н. Дзеці хутка абвыклі на новым месцы.