441 абгніваць, -ае. Незак. да абгнісці, абгніць. 442 абгнілы, -ая, -ае. Пашкоджаны зверху гніллю. [Тэафіл] паварушыў кійком даўнія спляценні дзікага вінаграду, што звісалі з абгнілых сукоў старога пнішча. Самуйлёнак.… 443 абгнісці, -гніе; зак. Стаць зверху або з краёў гнілым. Абгніў, абваліўся паркан. Праўда,.. [Алеся] сама пакрысе яго расцягала, калі не стала чым паліць у печы.… 444 абгніць, -гніе; зак. Тое, што і абгнісці. 445 абгойсаць, -аю, -аеш, -ае; зак., што. Разм. Бегаючы, пабыць у многіх месцах. Не дзіва: абгойсаў жа ўвесь горад. Затое.. у мяне ў партфелі тое, чаго я шукаў. Сабаленка.… 446 абгон, -у, м. 1. Дзеянне паводле дзеясл. абганяць — абагнаць (у 1 знач.). 2. Першая кругавая баразна на ворыве. [Гіляр:]— Прывязу трактар сёння і зраблю абгон..,… 447 абгорнены, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абгарнуць. 448 абгорнуты, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абгарнуць. 449 абгортачны, -ая, -ае. 1. Прызначаны для абгорткі; які выкарыстоўваецца для абгорткі (у 1 знач.). Абгортачная папера. 2. Які з'яўляецца абгорткай (у 2 знач.). Абгортачныя… 450 абгортванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абгортваць — абгарнуць і абгортвацца — абгарнуцца. 451 абгортвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да абгарнуцца. 2. Зал. да абгортваць. 452 абгортваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абгарнуць. 453 абгортка, -і, ДМ -тцы; Р мн. -так; ж. 1. Тое, чым абгорнута што-н. Цэлафанавая абгортка. □ [Мірон Іванавіч:] - Ад тае цукеркі хутка адна абгортка застанецца.… 454 абграбанне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абграбаць — абгрэбці. 455 абграбаць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абгрэбці. 456 абгрунтаванасць, -і, ж. Уласцівасць абгрунтаванага; доказнасць, пераканаўчасць якога-н. сцверджання, вываду. Абгрунтаванасць рашэння. 457 абгрунтаванне, -я, н. 1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абгрунтаваць. 2. Тое, чым што-н. абгрунтоўваецца; довад, доказ. Падняўся Малашанка, звыклым жэстам прыгладзіў… 458 абгрунтаваны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад абгрунтаваць. 2. у знач. прым. Падмацаваны пераканаўчымі доказамі. Цяпер яна, гэта думка, ператварылася ў цвёрдае… 459 абгрунтаваць, -тую, -туеш, -туе; зак., што. Пацвердзіць фактамі, прывесці пераканаўчыя доказы ў карысць чаго-н. Абгрунтаваць вывады. 460 абгрунтоўвацца, -аецца; незак. Зал. да абгрунтоўваць.
