381 абвяргацца, -аецца; незак. Зал. да абвяргаць. 382 абвяргаць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абвергнуць. 383 абвяржэнне, -я, н. 1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абвяргаць — абвергнуць. 2. Паведамленне, артыкул і пад., у якім што-н. абвяргаецца. У дадатак абавязалі Стукава… 384 абвярцецца, -вярчуся, -верцішся, -верціцца; зак. Абкруціцца, абгарнуцца чым-н. Курыла абвярцеўся пянькою, абсмаліўся смалою і пайшоў на тую гару. З нар. 385 абвярцець, -вярчу, -верціш, -верціць; зак. Абкруціць, абгарнуць чым-н. Абвярцець палец бінтам. 386 абвясціць, -вяшчу, -весціш, весціць; зак., што. 1. Давесці да ўсеагульнага ведама. Абвясціць парадак дня. Абвясціць падзяку. Абвясціць прыгавор. 2. Афіцыйным… 387 абвяць, -ну, -неш, -не; пр. абвяў, -вяла; зак. 1. Ад недахопу вільгаці страціць свежасць, пахіліцца ўніз (пра расліны). Абвяла скошаная трава. Ад спякоты абвяла… 388 абвяшчальнік, -а, м. Асоба, якая абвяшчае што-н. 389 абвяшчальніца, -ы, ж. Жан. да абвяшчальнік. 390 абвяшчацца, -аецца; незак. Зал. да абвяшчаць. 391 абвяшчаць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абвясціць. 392 абвяшчэнне, -я, н. 1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абвяшчаць — абвясціць. 2. Паведамленне, аб'ява, заява аб чым-н. у вуснай або ў пісьмовай форме. 393 абгаблёўваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абгабляваць. 394 абгабляваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абгабляваць. 395 абгабляваць, -люю, -люеш, -люе; зак., што. Зрабіць гэблем гладкай паверхню чаго-н. Абгабляваць дошку. 396 абгаварыць, -гавару, -гаворыш, -гаворыць; зак., каго-што. 1. Усебакова разгледзець, абмеркаваць, дзелячыся сваімі думкамі. Абгаварыць пытанне на сходзе. 2. Нядобразычліва… 397 абгаварэнне, -я, н. Дзеянне паводле дзеясл. абгаварыць (у 1 знач.). 398 абгавор гл. абгаворы. 399 абгавораны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абгаварыць. 400 абгаворванне, -я, н. Дзеянне паводле дзеясл. абгаворваць — абгаварыць (у 2 знач.).