501 абдзьмухаць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго- што. Дзьмухаючы, ачысціць ад чаго-н. (пылу, пушынак і пад.). Абдзьмухаць печаную бульбу. 502 абдзьмухванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абдзьмухваць — абдзьмухаць. 503 абдзьмухвацца, -аецца; незак. Зал. да абдзьмухваць. 504 абдзьмухваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абдзьмухаць. 505 абдзьмуць, -му, -меш, -ме; зак., каго-што. Тое, што і абадзьмуць. 506 абдзяліцца, -дзялюся, -дзелішся, -дзеліцца; зак. Памыліцца, дзелячы што-н. 507 абдзяліць, -дзялю, -дзеліш, -дзеліць; зак., каго-што. 1. Пры падзеле, размеркаванні не даць каму-н. нічога або даць менш, чым іншым. Калі хлеба па картках сям'і… 508 абдзяляцца, -яюся, -яешся, -яецца; незак. 1. Незак. да абдзяліцца. 2. Зал. да абдзяляць. 509 абдзяляць, -яю, -яеш, -яе. Незак. да абдзяліць. 510 абдзярноўванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абдзярноўваць — абдзернаваць. 511 абдзярноўвацца, -аецца; незак. Зал. да абдзярноўваць. 512 абдзярноўваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абдзернаваць. 513 абдзяўбаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абдзяўбаць. 514 абдзяўбаць, -аю, -аеш, -ае; зак., што. Тое, што і абдзяўбці. 515 абдзяўбці, -дзяўбу, -дзяўбеш, -дзяўбе; -дзяўбём, -дзеўбяце; зак., што. Абкляваць; клюючы, зрабіць паверхню няроўнай. Шпакі абдзяўблі яблык. // Разм. Паадбіваць… 516 абдораны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абдарыць. 517 абдорвацца, -аецца; незак. Зал. да абдорваць. 518 абдорваць, -аю, -аеш, -яе. Незак. да абдарыць, абдараваць. 519 абдрапаны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад абдрапаць. 2. у знач. прым. Пакрыты драпінамі, абшарпаны. Абдрапаныя рукі. 520 абдрапаць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго-што. Разм. Зрабіць, нанесці на што-н. драпіну або многа драпін. Абдрапаць руку.
