абезнадзеіць, -дзею, -дзеіш, -дзеіць; зак., каго. Пазбавіць каго-н. надзеі на што-н.

абезнадзейваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абезнадзеіць.

аб'езны, -ая, -ае. Такі, па якім аб'язджаюць; кружны. Доўгі шнур падвод на момант затрымаўся, пасля пярэдняя завярнула на аб'езную сценку. Гартны.

аб'ект, -а, М -кце, м. 1. Матэрыяльная рэчаіснасць, навакольны свет, які існуе па-за намі і незалежна ад нашай свядомасці. Аб'ект пазнання. 2. З'ява, прадмет,…

аб'ектавы, -ая, -ае. Які мае дачыненне да аб'екта (у 3 знач.).

аб'ектны, -ая, -ае. Які мае дачыненне да аб'екта (у 1, 4 знач.).

аб'ектываванне, -я, н. Тое, што і аб'ектывацыя.

аб'ектываваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад аб'ектываваць.

аб'ектывавацца, -тывуецца; незак. Зал. да аб'ектываваць.

аб'ектываваць, -тывую, -тывуеш, -тывуе; зак. і незак., каго-што. Увасобіць (увасабляць) што-н. у чым-н. аб'ектыўным, рэчыўным, даступным для ўспрыняцця. Магчыма, паэту…

аб'ектывацыя, -і, ж. 1. У ідэалістычнай філасофіі — ператварэнне суб'ектыўных вобразаў свядомасці ў самастойныя сутнасці, якія існуюць незалежна ад свядомасці. 2.…

аб'ектывізаванасць, -і, ж. Стан, уласцівасць аб'ектывізаванага. Песенна-інтанацыйны, працяжна-напеўны склад радка, здаецца, найбольш і стварае ў вершы ўражанне яго эпічнай…

аб'ектывізаваны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад аб'ектывізаваць. 2. у знач. прым. Рэальны, які аб'ектыўна існуе, тыпізаваны. Паэтызуючы рэвалюцыю, іх творцы [аўтары…

аб'ектывізавацца, -зуецца; незак. Зал. да аб'ектывізаваць.

аб'ектывізаваць, -зую, -зуеш, -зуе; зак. і незак., каго-што. Тое, што і аб'ектываваць.

аб'ектывізацыя, -і, ж. Тое, што і а б'ектывацыя.

аб'ектывізм, -у, м. 1. Тое, што і аб'ектыўнасць (у 2 знач). 2. Уяўная аб'ектыўнасць, “беспартыйнасць” у навуцы і мастацтве, за якой хаваецца варожая марксісцка-ленінскай…

аб'ектывіст, -а, М -сце, м. Прыхільнік аб'ектывізму (у 2 знач.).

аб'ектывісцкі, -ая, -ае. Звязаны з аб'ектывізмам (у 2 знач.). Аб'ектывісцкі погляд на гісторыю. □ Максім Багдановіч дасканала разумеў згубны для мастацтва халодна-абыякавы,…

аб'ектыў, -тыва, м. Частка аптычнай прылады, якая складаецца з адной або некалькіх лінзаў, накіраваных на аб'ект разгляду. Аб'ектыў фотаапарата. Аб'ектыў тэлескопа.…