321 аксакал, -а, м. У народаў Сярэдняй Азіі — паважаны, умудроны жыццём чалавек, а таксама форма ветлівага звароту да такіх людзей. [Цюрк. āq — белы, saqal — барада.]… 322 аксаміт, -у, М -міце, м. Шаўковая тканіна з кароткім густым ворсам; мошаст. Аксеня была ў новай сукенцы з вішнёвага аксаміту. Чорны. / У паэтычных параўнаннях.… 323 аксамітавы, -ая, -ае. Які мае адносіны да аксаміту. // Зроблены з аксаміту. Растапыраныя, кароткія і пухлыя белыя .. пальцы выразна выдзяляліся на цёмна-зялёным… 324 аксамітка, -і, ДМ -тцы; Р мн. -так; ж. 1. Стужка з аксаміту. Гукан пільна агледзеў.. [Гарусевіча]. Як заўсёды, гарнітур быццам толькі што з-пад праса, чаравікі… 325 аксамітнік, -у, м. Травяністая дэкаратыўная расліна сямейства аксамітнікавых. 326 аксамітнікавы, -ая, -ае. 1. Які мае адносіны да аксамітніку. 2. у знач. наз. аксамітнікавыя, -ых. Сямейства траў, радзей кустоў ці дрэў з цэласным супраціўным або… 327 аксамітны, -ая, -ае. Які мае адносіны да аксаміту. // Зроблены з аксаміту. Дзед.. у чорнай, аксамітнай ярмолцы.. здаваўся мне чарадзеем. Бядуля. // З уласцівасцямі… 328 аксаміцісты, -ая, -ае. Разм. З уласцівасцямі аксаміту, падобны на аксаміт. Аксаміцістая фотапапера. 329 акселератар, -а, м. Прыстасаванне, якое рэгулюе паступленне гаручай сумесі ў цыліндры рухавіка ўнутранага згарання для змянення колькасці абаротаў, а таксама педаль,… 330 акселерацыя, -і, ж. Спец. Паскоранае фарміраванне арганізма ці асобных яго частак. [Ад лац. acceleratio — паскарэнне.] 331 акселерометр, -а, м. Спец. Прыбор для вымярэння паскарэнняў (перагрузак) у транспартных машынах, лятальных апаратах і пад. [Ад лац. accelero — паскараю і грэч. metréō… 332 аксельбант, -а, М -нце, м. Наплечны шнур на мундзіры як прыналежнасць формы некаторых ваенных чыноў у дарэвалюцыйнай рускай арміі і ў арміях некаторых зарубежных… 333 аксесуар, -а, м. 1. Прыналежнасць чаго-н. 2. звычайна мн. (аксесуары, -аў). Пабочныя з'явы, дэталі, якія дапаўняюць што-н,, ствараюць фон для галоўнага (у жывапісе,… 334 аксесуарны, -ая, -ае. Які мае адносіны да аксесуара. 335 аксідаванне, -я, н. Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. аксідаваць. 336 аксідаваны, -ая, -ае. Спец. Які мае цёмную, нержавеючую паверхню ў выніку аксідавання. Аксідаваныя гаплікі і гафтачкі. 337 аксідавацца, -дуецца; незак. Зал. да аксідаваць. 338 аксідаваць, -дую, -дуеш, -дуе; зак. і незак., што. Спец. Дзейнічаць акісленнем на верхні слой металу для засцярогі ад карозіі або надання прыгожага знешняга выгляду.… 339 аксіёма, -ы, ж. Палажэнне, якое не патрабуе доказу і прымаецца ў якасці зыходнага прынцыпу якой-н. тэорыі. // перан. Відавочнае сцвярджэнне, бясспрэчная ісціна.… 340 аксіялагічны, -ая, -ае. Які мае адносіны да аксіялогіі, звязаны з аксіялогіяй.