апушаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад апушыць.

апушванне, -я, н. Дзеянне паводле дзеясл. апушваць — апушыць (у 1 знач.).

апушвацца, -аецца; незак. 1. Незак. да апушыцца. 2. Зал. да апушваць.

апушваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да апушыць.

апушчаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад апусціць. ◊ Як у ваду апушчаны — маркотны, засмучаны.

апушчэнне, -я, к. Дзеянне паводле дзеясл. апускаць-апусціць (у 1, 2, 4, 5 і 6 знач.) і апускацца-апусціцца (у 1 знач.).

апушына, -ы, ж. Дошка каля краю даху, страхі. І тонуць асверы, пярэплаты, Рогі апушын За пылам дарожным, За шэрым пакатам гары. Танк.

апушыцца, -шыцца; зак. 1. Пакрыцца пухам, пушыстай шэрсцю (пра жывёл). [Паранька] паказвае трох шэранькіх трусянят, якія ледзь паспелі апушыцца, і гладзіць іх…

апушыць, -шыць; безас., зак. Разм. Павялічыцца ў памерах, раздзьмуцца (пра жывот).

апушыць, -шу, -шыш, -шыць; зак., што. 1. Абшыць па краях футрам (пра адзенне, абутак). 2. Пакрыць, абцерусіць краі або ўсю паверхню чаго-н. чым-н. пушыстым,…

апушэнне, -я, н. 1. Дзеянне паводле дзеясл. апушыць (у 1 знач.), апушыцца (у 2 знач.). 2. Пушыстае покрыва жывёл, а таксама валаскі, якія пакрываюць сцябло і…

апчхі, выкл. Ужываецца гукапераймальна для перадачы рэзкага адрывістага гуку пры чханні. Раптам чых Напаў на тыпа, ў носе свідраванне Такое пачалося!.. — Вось…

апыленне, -я, н. 1. Перанос пылку кветкі з тычынак на рыльца песціка, у выніку чаго адбываецца апладненне. Штучнае апыленне. 2. Дзеянне паводле дзеясл. апыліць…

апылены, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад апыліць.

апыліцца, -ліцца; зак. Стаць апыленым.

апыліць, -лю, -ліш, -ліць; зак., што. 1. Зрабіць апыленне (у 1 знач.). “Колькі ж.. яны зробяць вылетаў за дзень! — думае.. [Міхалка]. — Колькі кветак апыляць,…

апылкаванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. апылкаваць, апылкавацца.

апылкавацца, -куецца; зак. Тое, што і апыліцца.

апылкаваць, -кую, -куеш, -куе; зак. Тое, што і апыліць (у 1 знач.).

апылкоўвацца, -аецца; незак. 1. Незак. да апылкавацца. 2. Зал. да апылкоўваць.