601 апытаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад апытаць. 602 апытаць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго-што. 1. Звярнуцца да многіх з адным і тым жа пытаннем. Апытаць суседзяў. // Выклікаць па чарзе (вучняў) для праверкі ведаў.… 603 апытванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. апытваць — апытаць. 604 апытвацца, -аецца; незак. Зал. да апытваць. 605 апытваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да апытаць. 606 апэцканы, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад апэцкаць. 607 апэцкацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак. Запэцкацца, забрудзіцца. Апэцкацца крэйдаю. 608 апэцкаць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго-што. Разм. Запэцкаць, забрудзіць. Апэцкаць твар. 609 апявальнік, -а, м. Той. хто ўслаўляе, славіць каго-, што-н. (пра паэтаў). 610 апяванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. апяваць — апець. 611 апявацца, -аецца; незак. Зал. да апяваць. 612 апяваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да апець. 613 апякацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да апячыся. 2. Зал. да апякаць 614 апякаць1, -аю, -аеш, -ае. Незак. да апячы. 615 апякаць2, -аю, -аеш, -ае; незак., каго- што. Тое, што і апекаваць. Маці.. апявала адзінага свайго сынка за пяцярых бацькоў і пяцярых матак. Быкаў. 616 апякун, апекуна, м. 1. Асоба, якой даручана апека, апякунства. Прызначыць апекуна. 2. перан. Той, хто ахоўвае, абараняе каго-, што-н. [Варакса:] — А ты, Міхал,… 617 апякунка, -і, ДМ -нцы; Р мн. -нак; ж. Жан. да апякун. 618 апякунскі, -ая, -ае. Які мае дачыненне да апякунства. Апякунскія абавязкі. Апякунская камісія. 619 апякунства, -а, н. 1. Абавязкі па апецы. Узяць каго-н. пад сваё апякунства. 2. перан. Дакучлівы клопат аб кім-н., нагляд за кім-н. Аднак Сяргей не змог доўга цярпець… 620 апякунстваваць, -ствую, -ствуеш, -ствуе; незак. Быць апекуном. // перан. Клапаціцца аб кім-, чым-н., ахоўваць, абараняць каго-, пгто-н.
