апячатаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад апячатаць.

апячатаць, -аю, -аеш, -ае; зак., што. Забараніць доступ да чаго-н., наклаўшы сургучную пячатку. Апячатаць кватэру. □ [Макаль:] — Я прасядзеў гадзіны паўтары, як…

апячатванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. апячатваць — апячатаць.

апячатвацца, -аецца; незак. Зал. да апячатваць.

апячатваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да апячатаць.

апячы, апяку, апячэш, апячэ; апячом, апечаце, апякуць; пр. апёк, апякла, апякло; зак., каго-што. 1. Агнём ці чым-н. гарачым, едкім, пякучым пашкодзіць скурнае…

апячыся, апякуся, апячэшся, апячэцца; апячомся, апечацеся, апякуцца; пр. апёкся, апяклася, апяклося; зак. 1. Атрымаць апёк, пашкодзіць сабе што-н. агнём або…

апяяны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад апяяць.

апяяць, апяю, апяеш, апяе; апяём, апеяце; зак., каго-што. Паэт. Уславіць, адлюстраваць у песнях, вершах; апець. Стан твой гібкі, стан дзявочы, апяяў бы звонкім…