ап'янеласць, -і, ж. Стан ап'янелага.

ап'янелы, -ая, -ае. 1. Які знаходзіцца ў стане ап'янення; захмялелы. Пятро, крыху ап'янелы ад выпітага лікёру, абнімаў.. [Любу] і цалаваў у вусны, у гарачыя шчокі.…

ап'яненне, -я, н. 1. Стан паводле знач. дзеясл. ап'янець. 2. перан. Захапленне, экстаз, самазабыццё. Любіць музыку да ап'янення.

ап'янець, -ею, -ееш, -ее: зак. 1. Стаць п'яным, упіцца. Пасля трэцяй шклянкі Візэнер ап'янеў. Шамякін. [Стойба] — Толькі я адразу ап'янеў, бо дагэтуль ніколі…

ап'янёны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад ап'яніць.

ап'яніць, -ніць; зак., каго-што. 1. Прывесці да стану ап'янення; напаіць. Пах багуну ап'яніў чалавека. 2. перан. Прывесці да стану захаплення, узбуджанасці,…

ап'яняльны, -ая, -ае. Які п'яніць, ад якога хмялеюць, упіваюцца. Сярод дрэў, яшчэ не апранутых у вясновае ўбранне, чаромха нагадвала вялізны букет, ад якога цягнула…

ап'яняць, -яе. Незак. да ап'яніць.

ап'яняючы, 1. -ая, -ае. Дзеепрым. незал. цяпер. ад ап'яняць. 2. -ая, -ае; у знач. прым. Такі, які прыводзіць у стан ап'янення. Вераснёўскае паветра пахла ап'яняючай…

апяразаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад аперазаць.

апяразванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. апяразваць — аперазаць і апяразвацца — аперазацца.

апяразвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да аперазацца. 2. Зал. да апяразваць.

апяразваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да аперазаць.

апярэджанне, -я, н. Стан паводле знач. дзеясл. апярэдзіць.

апярэджаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад апярэдзіць.

апярэджванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. апярэджваць — апярэдзіць.

апярэджвацца, -аецца; незак. Зал. да апярэджваць.

апярэджваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да апярэдзіць.

апярэдзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; зак., каго-што. 1. Рухаючыся ў адным кірунку з кім-, чым-н., апынуцца наперадзе; абагнаць. Мартын раптам скідае з сябе павольнасць.…

апярэнне, -я, н. Пер'евае покрыва ў птушак; пер'е. Як пеўнік першым пасля пуху апярэннем, .. Алесь не мог нацешыцца форменнай вопраткай, шэрай з сярэбранымі галунамі.…