341 аснаваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад аснаваць. 342 аснавацца, аснуецца; зак. Узнікнуць, утварыцца, арганізавацца; тое, што і заснавацца (у 1 знач.). 343 аснаваць, асную, аснуеш, аснуе; аснуём, аснуяце; зак., што. 1. Зрабіць аснову тканіны. 2. Пачаць будаваць што-н.; закласці. Аснаваць падмурак. // Паставіць,… 344 аснастка, -і, ДМ -тцы, ж. Тое. што і аснашчанне. 345 аснастчык, -а, м. Рабочы, які займаецца аснасткай судна. 346 аснасціцца, аснашчуся, аснасцішся, аснасціцца; зак. 1. Забяспечыцца снасцямі, прыладамі. 2. Забяспечыць сябе неабходнымі тэхнічнымі сродкамі; абсталявацца. 347 аснасціць, аснашчу. аснасціш, аснасціць; зак., каго-што. 1. Забяспечыць што-н. снасцямі. 2. Забяспечыць неабходнымі тэхнічнымі сродкамі, абсталяваннем. 348 аснацкі, -ая, -ае. Уст. Які мае дачыненне да аснача, аснацтва. Аснацкая песня. □ І долечку сірочую хрысціла бабка з вокан,каб толькі не сурочыла зайздрослівае… 349 аснацтва, -а, н. Уст. Аснацкі промысел. 350 аснач, -а, м. Уст. Працаўнік на сплаве лесу; плытагон. Дзьме вецер у твар аснача маладога... Удалеч імкнецца Дзвіна. Зарыцкі. Каля кроснаў — ткачы, На плытах… 351 асначыць, -чу, -чыш, -чыць; незак. Уст. Займацца аснацтвам. 352 аснашчанасць, -і, ж. 1. Забяспечанасць чаго-н. снасцямі. 2. Забяспечанасць тэхнічнымі сродкамі, абсталяваннем. Тэхнічная аснашчанасць сельскай гаспадаркі. 353 аснашчанне, -я, н. Снасці, прылады, якімі што-н. забяспечваецца; аснастка. Аснашчанне рыбалавецкага судна. 354 аснашчаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад аснасціць. 355 аснашчацца, -аецца; незак. Зал. да аснашчаць. 356 аснашчаць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да аснасціць. 357 аснашчванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. аснашчваць — аснасціць. 358 аснашчваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да аснасціць. 359 аснашчэнне, -я, н. 1. Дзеянне паводле дзеясл. аснашчаць — аснасціць (у 2 знач.). 2. Тое, што і аснашчанне. 360 аснежаны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад аснежыць. 2. у знач. прым. Пакрыты снегам. А бярозы схілялі галіны На прасторны аснежаны шлях. Астрэйка. Аснежаныя…
