321 асмельваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да асмеліць. 322 асмол, -у, м. 1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. асмольваць — асмаліць2. 2. Смалістая драўніна хвойных парод. Пнёвы асмол. 323 асмолены, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад асмаліць2. 324 асмолка, -і, ДМ -лцы, ж. Тое, што і асмол (у 1 знач.). 325 асмольванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. асмольваць — асмаліць2. 326 асмольвацца, -аецца. Незак. да асмаліцца2. 327 асмольваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да асмаліць2. 328 асмольшчык, -а, м. Рабочы, спецыяліст па асмолцы. 329 асмольшчыца, -ы, ж. Жан. да асмольшчык. 330 асмугласць, -і, ж. Уласцівасць асмуглага. Асмугласць ляжала на.. [Волеччыных] шчоках. Чорны. 331 асмуглы, -ая, -ае. 1. Тое, што і смуглы. // Абветраны; загарэлы. Сустрэну я мілага, прыгожага свайго, надзену на галаву яму васількова-блакітны вянок, і ўсміхнецца… 332 асмужаны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад асмужыць. 2. у знач. прым. Туманны, імглісты; пакрыты смугой. Я вельмі люблю.. бялюткія, заснежаныя палі, па-зімоваму… 333 асмужыць, асмужыць; зак. 1. што. Зацягнуць, пакрыць смугою, туманам, інеем, пад. 2. каго-што. Абпаліць, апячы сонцам; абветрыць. Колькі я пражыву, не ведаю.… 334 асмяглы, -ая, -ае. Які страціў звычайную вільготнасць; перасохлы. Па дарозе сустракаліся вёскі і ля хат, часам у глыбокай задуме, шчыльна сцяўшы асмяглыя вусны,… 335 асмягнуць, -ну, -неш, -не; зак. Страціць звычайную вільготнасць; перасохнуць. // Прывянуць ад гарачыні (аб раслінах). 336 асмялелы, -ая, -ае. Які стаў смелым, пасмялеў, набраўся адвагі. Вінцэсь, як і першы раз, сядзеў поруч з Таняй і, асмялелы ад лішніх чарак, абяцаўся к восені зноў… 337 асмялець, -ею, -ееш, -ее; зак. Стаць смелым, пасмялець, набрацца адвагі. Хлопцы супакоіліся, асмялелі і адчувалі сябе значна лепш, як у цёмным небяспечным лесе.… 338 асмяянне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. асмяяць. 339 асмяяны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад асмяяць. 340 асмяяць, асмяю, асмяеш, асмяе; асмяём, асмеяце; зак., каго-што. Тое, што і абсмяяць.
