асцерагацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Прымаць якія-н. меры перасцярогі; быць асцярожным. У той дзень была галалёдзіца, тратуары зрабіліся слізкімі, і Валіку…

асцерагаць, -аю, -аеш, -ае; незак., каго-што. Раіць асцерагацца каго-, чаго-н., перасцерагаць ад чаго-н. шкоднага, небяспечнага, што здольна зрабіць зло. — Ты толькі,…

асцерагчы, -рагу, -ражэш, -ражэ; -ражом, -ражаце, -рагуць. Зак. да асцерагаць.

асцерагчыся, -рагуся, -ражэшся, -ражэцца; -ражомся, -ражацеся, -рагуцца. Зак. да асцерагацца.

асцё, -я, н., зб. Тонкія, доўгія асцюкі на каласах некаторых злакаў (ячменю, жыта, пшаніцы).

асціна, -ы, ж. Асцё; адзін вусік асця або частачка яго.

асцістасць, -і, ж. Уласцівасць асцістага. Асцістасць коласа.

асцісты, -ая, -ае. Тое, што і асцюкаваты.

асцылаграма, -ы, ж. Спец. Крывая, запісаная асцылографам, якая паказвае залежнасці з хуткімі змяненнямі. [Ад лац. oscillo — гайдаюся і грэч. gramma — запіс.]

асцылограф, -а, м. Прыбор, які ўжываецца ў тэхніцы, медыцыне і інш. для назірання і запісу электрычных працэсаў. [Ад лац. oscillum — хістанне, ваганне і грэч. grаpho…

асцылятар, -а. м. Спец. Любая сістэма цел, здольная рабіць ваганні (механічныя, электрамагнітныя і пад.). [Ад лац. oscillum — хістанне, ваганне.]

асцюк, -а, м. Тонкі доўгі вусік на каласах некаторых злакаў (ячменю, жыта, пшаніцы). Ячменныя асцюкі з пылам забіваліся яму за каўнер. Чорны. Салавейка ўдавіўся…

асцюкаватасць, -і, ж. Уласцівасць асцюкаватага.

асцюкаваты, -ая, -ае. Багаты на асцюкі, з асцюкамі. Асцюкаватая пшаніца.

асцюковы, -ая, -ае. Які мае адносіны да асцюка.

асцябаць, -аю, -аеш, -ае; зак. каго-што. Пабіць, абхвастаць (чым-н. гнуткім, тонкім).

асцябліцца, -ліцца; зак. Развіваючыся, выйсці ў сцябло (аб раслінах).

асцяпаць, -аю, -аеш, -ае; зак. Разм. Абабіць з вопраткі пыл і інш.

асцярога, -і, ДМ -розе, ж. 1. Асцярожныя, далікатныя адносіны да каго-, чаго-н., выкліканыя бояззю пашкодзіць, патурбаваць. Я трымаў яе [Іру] у абдымках, пяшчотна,…

асцярожлівасць, -і, ж. Уласцівасць асцярожлівага.