асэсарскі, -ая, -ае. Які мае адносіны да асэсара, належыць асэсару. Асэсарскі суд.

асявы, -ая, -ое. Тое, што і восевы.

асягнуць, -ну, -неш, -не; -нём, -няце; зак., што. Ахапіць, акінуць, спасцігнуць. А хараства, а пекнаты — не асягнеш і думкай шчырай. Дубоўка.

асяданне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. асядаць — асесці.

асядаць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да асесці.

асядланы, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад асядлаць.

асядлаць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго-што. 1. Прымацаваць сядло на спіне каня. Прачнуўся Дубяга далёка да дня, Хутчэй асядлаў баявога каня. Танк. 2. Разм. Сесці…

асякацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да асячыся (асекчыся). 2. Зал. да асякаць.

асякаць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да асячы (асекчы).

асяленне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. асяліцца.

асяліцца, асялюся, аселішся, аселіцца; зак. Разм. Пасяліцца дзе-н. на сталае (аселае) пражыванне; асталявацца жыць дзе-н. [Зелянюк:] — Ты мне во што скажы, Таццяна,…

асялок, -лка, м. 1. Дробназярністы тачыльны камень; брусок. 2. Спец. Камень для выпрабавання каштоўных металаў. 3. перан. Тое, што з'яўляецца сродкам выпрабавання,…

асянёны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад асяніць.

асяніць, -ню, -ніш, -ніць; зак., каго. Высок. Нечакана з'явіцца, узнікнуць (пра думку, здагадку і пад.); прыйсці на думку каму-н. Раптам Барыса асяніла яшчэ адна…

асяняць, -яю, -яеш, -яе. Незак. да асяніць.

асяродак, -дка, м. 1. Сярэдняя частка сцябла ці ствала расліны, якая адрозніваецца сваёй большай або меншай цвёрдасцю. Начамі на пажарышчы відаць было, як выгарвалі…

асяродачны, -ая, -ае. Тое, што і асяродкавы. Асяродачная драўніна.

асяроддзе, -я, н. 1. Сукупнасць прыродных або сацыяльных умоў, у якіх працякае жыццядзейнасць якога-н. арганізма. Геаграфічнае асяроддзе. Сацыяльнае асяроддзе.…

асяродкавы, -ая, -ае Які мае дачыненне да асяродка (у 1 знач.). Асяродкавы слой. Асяродкавае рэчыва.

асятровы, -ая, -ае. 1. Які мае дачыненне да асятра. Асятровая юшка. Асятровая ікра. 2. у знач. наз. асятровыя, -ых. Сямейства рыб, да якога адносяцца: асетр,…