501 асуджанасць, -і, ж. Стан асуджгнага. Асуджанасць лёсу. 502 асуджаны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад асудзіць. 2. у знач. прым. Такі, якому суджана гібель. 3. у знач. наз. асуджаны, -ага, м.; асуджаная, -ай, ж. Той… 503 асуджацца, -аецца; незак. Зал. да асуджаць. 504 асуджаць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да асудзіць. 505 асуджвацца, -аецца; незак. Зал. да асуджваць. 506 асуджваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да асудзіць. 507 асуджэнне, -я, н. Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. асудзіць. 508 асудзіць, асуджу, асудзіш, асудзіць; зак., каго-што. 1. Прызнаўшы вінаватым, вынесці абвінаваўчы прыгавор. 2. Прызнаць заганным, ганебным што-н.; выказаць неадабрэнне… 509 асунуты, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад асунуць. 2. у знач. прым. Стомлены, схуднелы, змарнелы. Асунуты твар. □ Напалоханая маці моўчкі перавяла погляд… 510 асунуцца, -нуся, -нешся, -нецца; зак. 1. Паступова апусціцца ўніз, асесці; спаўзці. І застагнала вёска, затрашчалі трухлявыя перакладзіны зрубаў, асунуліся на… 511 асунуць, -ну, -неш, -не; зак., што. Ссунуць з чаго-н. уніз, заваліць што-н. Асунуць край ямы. 512 асучасніванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. асучасніваць. 513 асучаснівацца, -аюся, -аешся, -аецца. 1. Незак. да асучасніцца. 2. Зал. да асучасніваць. 514 асучасніваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да асучасніць. 515 асучасніцца, -нюся, -нішся, -ніцца; зак. Стаць бліжэй да патрабаванняў сучаснасці, духу часу, набыць сучасны выгляд. Горад асучасніўся. 516 асучасніць, -ню, -ніш, -ніць; зак., што. Зрабіць такім, які больш адпавядаў бы духу сучаснасці. Асучасніць п'есу. 517 асушак, -шка, м. Край булкі свежага хлеба; сухі кавалак хлеба. [Якаў] адламаў кавалачак асушка, к роту паднёс. Лобан. 518 асушальнік, -а, м. Спец. Асушальны роў. 519 асушальны, -ая, -ае. Які мае адносіны да асушэння. Асушальныя работы. // Які прызначаны, служыць для асушэння. Асушальны канал. 520 асушаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад асушыць.
