581 аб'ектываваць, -тывую, -тывуеш, -тывуе; зак. і незак., каго-што. Увасобіць (увасабляць) што-н. у чым-н. аб'ектыўным, рэчыўным, даступным для ўспрыняцця. Магчыма, паэту… 582 аб'ектывацыя, -і, ж. 1. У ідэалістычнай філасофіі — ператварэнне суб'ектыўных вобразаў свядомасці ў самастойныя сутнасці, якія існуюць незалежна ад свядомасці. 2.… 583 аб'ектывізаванасць, -і, ж. Стан, уласцівасць аб'ектывізаванага. Песенна-інтанацыйны, працяжна-напеўны склад радка, здаецца, найбольш і стварае ў вершы ўражанне яго эпічнай… 584 аб'ектывізаваны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад аб'ектывізаваць. 2. у знач. прым. Рэальны, які аб'ектыўна існуе, тыпізаваны. Паэтызуючы рэвалюцыю, іх творцы [аўтары… 585 аб'ектывізавацца, -зуецца; незак. Зал. да аб'ектывізаваць. 586 аб'ектывізаваць, -зую, -зуеш, -зуе; зак. і незак., каго-што. Тое, што і аб'ектываваць. 587 аб'ектывізацыя, -і, ж. Тое, што і а б'ектывацыя. 588 аб'ектывізм, -у, м. 1. Тое, што і аб'ектыўнасць (у 2 знач). 2. Уяўная аб'ектыўнасць, “беспартыйнасць” у навуцы і мастацтве, за якой хаваецца варожая марксісцка-ленінскай… 589 аб'ектывіст, -а, М -сце, м. Прыхільнік аб'ектывізму (у 2 знач.). 590 аб'ектывісцкі, -ая, -ае. Звязаны з аб'ектывізмам (у 2 знач.). Аб'ектывісцкі погляд на гісторыю. □ Максім Багдановіч дасканала разумеў згубны для мастацтва халодна-абыякавы,… 591 аб'ектыў, -тыва, м. Частка аптычнай прылады, якая складаецца з адной або некалькіх лінзаў, накіраваных на аб'ект разгляду. Аб'ектыў фотаапарата. Аб'ектыў тэлескопа.… 592 аб'ектыўнасць, -і, ж. 1. Уласцівасць аб'ектыўнага; рэальнае, незалежнае ад свядомасці існаванне чаго-н. як самастойнага аб'екта. Аб'ектыўнасць навакольнага свету і… 593 аб'ектыўны, -ая, -ае. 1. Які існуе па-за свядомасцю і незалежна ад яе. Аб'ектыўная неабходнасць капіталізму, які перарос у імперыялізм, парадзіла імперыялісцкую… 594 абеларусіць, -рушу, -русіш, -русіць; зак., каго-што. 1. Выхаваць у традыцыях беларускага нацыянальнага характару і нацыянальнай культуры. 2. Надзяліць рысамі, уласцівымі… 595 абеларушваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абеларусіць. 596 абелены, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абяліць. 597 абеліск, -а, м. Помнік у гонар якой-н. падзеі або на ўшанаванне чыёй-н. памяці ў выглядзе высокага, звычайна кантовага, слупа, звужанага ўверсе. Справы мужных… 598 абельванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абельваць — абяліць. 599 абельваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абяліць. 600 аберагацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Аберагаць сябе ад каго-, чаго-н. Аберагацца ад прастуды. 2. Зал. да аберагаць.
