981 аблічвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да аблічыцца. 2. Зал. да аблічваць. 982 аблічваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да аблічыць. 983 аблічча, -а, н. 1. Твар; рысы, выраз твару. Пазнаць па абліччы. Суровае аблічча. □ З галавы ні на хвіліну не выходзіла аблічча маладой дзяўчыны. Колас. Штурхаючыся,… 984 аблічыцца, -лічуся, -лічышся, -лічыцца; зак. Памыліцца пры падліку; дрэнна палічыць. 985 аблічыць, -лічу, -лічыш, -лічыць; зак., каго-што. 1. Ашукаць пры падліку, даць менш, чым належыць. Аблічыць пакупніка. 2. Разм. Зрабіць падлік, палічыш, што-н.… 986 аблог, -у, м. Тое, што і аблога. 987 аблога, -і, ДМ, -лозе, ж. 1. Даўно не воранае поле, звычайна пакрытае дзірваном, травой. Узараць аблогу. □ За бульбай — аблога, зарослая піжмай, паўзучымі рамонкамі… 988 аблогавы, -ая, -ае. Тое, што і абложны (у 1 знач.). Аблогавыя землі. 989 абложаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад аблажыць (у 1-7 знач.). 990 абложваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да аблажыць. 991 абложны, -ая, -ае. 1. Які мае адносіны да аблогі (у 1 знач.). Цалінныя і абложныя землі. 2. Заложны, абкладны. Абложныя дажджы. Абложная хмара. □ Гэта была… 992 абложына, -ы, ж. Разм. Тое, што і аблога (у 1 знач.). 993 аблокі гл. воблака. 994 аблом, -у, м. 1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абломваць — абламаць і стан паводле знач. дзеясл. абломвацца — абламацца. 2. Месца пералому. 3. Профіль, разрэз… 995 абломак, -мка, м. 1. Адламаны, адбіты кавалак якога-н. прадмета. Абломак біўня маманта. □ Каля абломкаў цагляных сцен пышна лапушылася крапіва. Хадкевіч. У кожным… 996 абломаўшчына, -ы, ж. Бязволле, лянота, бяздзейнасць як грамадская з'ява. (Ад імя Абломава — героя аднайменнага рамана І.А.Ганчарова.) 997 абломванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абломваць — абламаць. 998 абломвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да абламацца. 2. Зал. да абломваць. 999 абломваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абламаць. 1000 абломкавы, -ая, -ае. Які складаецца з абломкаў. Абломкавыя горныя пароды.
