абцярэблены, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абцерабіць.

абцярэбліванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абцярэбліваць — абцерабіць.

абцярэблівацца, -аецца; незак. Зал. да абцярэбліваць.

абцярэбліваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абцерабіць.

абцяты, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абцяць.

абцяць, абатну, абатнеш, абатне; абатнём, абатняце; заг. абатні; зак., каго-што. Абсячы канцы чаго-н., верхавіну дрэва і пад. // перан. Раптоўна спыніць якое-н.…

абцячы, -цячэ. Зак. да абцякаць.

абчапіцца, -чаплюся, -чэпішся, -чэпіцца; зак. Тое, што і абчапляцца.

абчапіць, -чаплю, -чэпіш, -чэпіць; зак., каго-што. 1. Тое, што і абчапляць. 2. Акружыць. [Немцы] усю вёску абчапілі. Місько. 3. Абняць. Раптам.. [Кастуся] хтосьці…

абчапляны, -ая, -ае. Дзеепрым. гал. пр. ад абчапляць.

абчапляцца, -яюся, -яешся, -яецца; зак. Абчапляць сябе чым-н. з усіх бакоў. Між імі [бочкамі] павукі пазвівалі сабе гнёзды, і нельга было зайсці ў камору, каб не…

абчапляць, -яю, -яеш, -яе; зак., каго-што. Абвешаць чым-н. каго-, што-н.

абчарціць, -чарчу, -чэрціш, -чэрціць; зак. Абвесці лініяй, рыскай што-н.

абчасаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абчасаць.

абчасацца, -чэшацца; зак. Стаць роўным, гладкім ад часання.

абчасаць, -чашу, -чэшаш, -чэша; зак., што. Чэшучы сякерай, цяслою, зрабіць што-н. роўным, гладкім. Абчасаць бервяно. □ Мала таго, [дзед] нават памог змайстраваць…

абчахлы, -ая, -ае. Тое, што і ачахлы.

абчахнуць, -не; пр. абчах, -хла; зак. Тое, што і ачахнуць.

абчысціцца, -чышчуся, -чысцішся, -чысціцца; зак. Пазбавіцца ад бруду, пылу і пад. на сваім адзенні, абутку; зрабіцца чыстым. // Пазбавіцца ад налёту на паверхні…

абчысціць, -чышчу, чысціш, чысціць; зак., каго-што. 1. Вызваліць ад бруду, пылу і пад.; зрабіць чыстым. Абчысціць паліто ад снегу. // Пазбавіць ад налёту паверхню…