1921 абходзіцца, -ходжуся, -ходзішся, -ходзіцца; незак. Тое, што і абыходзіцца. 1922 абходзіць, -ходжу, -ходзіш, -ходзіць; незак. Тое, што і абыходзіць. 1923 абходны, -ая, -ае. 1. Такі, па якім абходзяць што-н.; кружны (пра шлях). З поля дамоў Зося таксама праехала абходнаю пагоннаю сцежкаю, каб абмінуць Васілёву… 1924 абходчык, -а, м. Рабочы, які даглядае ўчастак дарогі. Пуцявы абходчык. □ Абходчык я дарожны, Люблю людзей і свет І на дарозе кожны Чытаць умею след. Непачаловіч.… 1925 абхоплены, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абхапіць. 1926 абхопліваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абхапіць. 1927 абцалаваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абцалаваць. 1928 абцалаваць, -лую, -луеш, -луе; зак., каго- што. Пацалаваць усіх, кожнага; усё, многае. Абніме [Алеся], пацалуе [сына] у лобік, у шчочкі, абцалуе мяккія, такія дарагія… 1929 абцас, -а, м. Цвёрдая набойка на падэшве абутку пад пятой; каблук. Алёша стукнуў абцасам аб падлогу, каб бот налез, падцягнуў халявы, выпрастаўся і спакойна… 1930 абцасавы, -ая, -ае. Які мае дачыненне да абцаса. Абцасавы цвік. 1931 абцерабіцца, -цераблюся, -цярэбішся, -цярэбіцца; зак. Тое, што і ацерабіцца. 1932 абцерабіць, -цераблю, - цярэбіш, -цярэбіць; зак., што. 1. Ачысціць ад галля, бацвіння, лісця і пад. Урэшце, спусціўшы апошняе дрэва на дзялянцы, мы абцерабілі яго… 1933 абцерусіць, -церушу, -цярусіш, -цярусіць; зак., што. Цярусячы, абсыпаць. Скалануў [Мірон] бярозку — абцерусіў усяго сябе. Кудравец. 1934 абцерушыцца, -церушуся, -цярушышся, -цярушыцца; зак. Абтрэсціся, абабіцца (ад снегу, пылу і пад.). 1935 абцерушыць, -церушу, -цярушыш, -цярушыць; зак., што. 1. Абтрэсці, абабіць (снег, пыл і пад.) з чаго-н. Мацей Кулеш.. ля парога абцерушыў з шапкі і з каўняра мокры… 1936 абцерці, абатру, абатрэш, абатрэ; абатром, абатраце, абатруць; заг. абатры; пр. абцёр, -церла; зак., каго-што. 1. Выціраючы, зрабіць сухім, чыстым. Узяўшы яблык,… 1937 абцерціся, абатруся, абатрэшся, абатрэцца; абатромся, абатрацеся; пр. абцёрся, -церлася: заг. абатрыся; зак. 1. Абцерці сябе; выцерціся. Абцерціся ручніком. □… 1938 абцёрты, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абцерці. 1939 абцінак, -нка, м. Адсечаная частка чаго-н. (бервяна, дрэва і пад.). Абцінак жардзіны. // Тое, ад чаго адсечана якая-н. частка. Ад дрэва астаўся адзін абцінак.… 1940 абцінаць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абцяць.
