абуць, абую, абуеш, абуе; зак., каго-што. 1. Надзець сабе ці каму-н. на ногі абутак. Абуць дзіця. □ Стаіць [яблыня] падобна да тае Дзяўчынкі невялічкай, Што…

абучаны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад абучыць. 2. у знач. прым. Які атрымаў пэўныя веды, навыкі. Абучаны салдат.

абучацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. Праходзіць ваенную падрыхтоўку.

абучаць, -аю, -аеш, -ае; незак., каго. Праводзіць ваенную падрыхтоўку. Абучаць салдатаў.

абучыцца, -учуся, -учышся, -учыцца. Зак. да абучацца.

абучыць, -учу, -учыш, -учыць. Зак. да абучаць.

абучэнне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абучаць — абучыць і абучацца — абучыцца.

абушок, -шка, м. Ручны інструмент для адколвання пластоў ломкіх горных парод.

абуяць, -яе; зак., каго-што. Ахапіць, апанаваць з нястрымнай сілай (пра пачуцці). Чачыка абуяла злосць, і ён нервова закратаў рукой, аж заскакалі лейцы. Пташнікаў.…

абфутраваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абфутраваць.

абфутраваць, -рую, -руеш, -руе; зак., што. 1. Абшыць футравінай што-н. для ацяплення. Абфутраваць дзверы. 2. Спец. Абкласці футроўкай унутраныя сценкі металургічнай…

абфутроўваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абфутраваць.

абхадзіць, -хаджу, -ходзіш, -ходзіць; зак., што. Ходзячы, пабыць у многіх месцах, абысці ўдоўж і ўпоперак што-н. [Маці:] — Бачыш, мая дачушка! Ты адтаптала ногі,…

абхаз гл. абхазы.

абхазка гл. абхазы.

абхазскі, -ая, -ае. Які мае адносіны да абхазаў.

абхазы, -аў; адз. абхаз, -за, м.; абхазка, -і, ДМ -зцы; мн. абхазкі, -зак; ж. Народ, які складае карэннае насельніцтва Абхазскай АССР.

абхапіцца, -хопіцца; зак. Абхапіць, абняць адзін аднаго. — Хлопцы, ды гэта ж Цярэшка, мой сын, матрос з Чорнага мора! — І яны абхапіліся, трэслі адзін аднаго за…

абхапіць, -хаплю, -хопіш, -хопіць; зак., каго-што. 1. Абняць (рукамі, нагамі, лапамі). Адзін з мужчын, той, што вынес з агню жанчыну, абхапіў Ягора за шыю і шчыра,…

абхарашыцца, -рашуся, -рошышся, -рошыцца; зак. Агледзецца, прывесці сябе ў належны парадак. Якуш пазаціраў сляды, абхарашыўся сам і глыбей закапаўся ў сена. Скрыган.…