1841 абтынкаваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абтынкаваць. 1842 абтынкаваць, -кую, -куеш, -куе; зак. Тое, што і атынкаваць. 1843 абтынкоўваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абтынкаваць. 1844 абуванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абуваць — абуць. 1845 абувацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да абуцца. 2. Зал. да абуваць. 1846 абуваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абуць. 1847 абуджальны, -ая, -ае. Які абуджае да чаго-н.; пабуджальны. 1848 абуджаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абудзіць. 1849 абуджацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да абудзіцца. 2. Зал. да абуджаць. 1850 абуджаць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абудзіць. 1851 абуджэнне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абуджаць — абудзіць і стан паводле знач. дзеясл. абуджацца — абудзіцца. 1852 абудзіцца, абуджуся, абудзішся, абудзіцца; зак. 1. Перастаць спаць, прачнуцца. Абудзілася Вера ад лёгкага стуку ў акно. Паслядовіч. Узяўся [Міхалка] за ключ. Павярнуў… 1853 абудзіць, абуджу, абудзіш, абудзіць; зак., каго-што. 1. Перарваць, перапыніць чый-н. сон; прымусіць ачнуцца; разбудзіць. Зосю абудзіў рык прыгнаных на ранкі кароў… 1854 абуза, -ы, ж. Непрыемныя абавязкі, лішні клопат, турбота. [Тхорык:] — Дырэктар так і сказаў: конь нам цяпер — абуза, толькі лішні перавод фуражу. Кулакоўскі.… 1855 абулія, -і, ж. Спец. Расслабленне ці страта волі, выкліканыя хваробай; бязволле. 1856 абумовіць, -моўлю, -мовіш, -мовіць; зак., што. 1. Абмежаваць што-н. пэўнымі ўмовамі, дагаворамі; агаварыць. 2. Выклікаць сабой што-н., з'явіцца прычынай, матывам… 1857 абумоўленасць, -і, ж. Залежнасць ад пэўных умоў, акалічнасцей. Узаемасувязь і абумоўленасць рэчаў. 1858 абумоўлены, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абумовіць. 1859 абумоўлівацца, -аецца; незак. Зал. да абумоўліваць. 1860 абумоўліваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абумовіць.
