2061 абшывала, -ы, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -е, Т -ай (-аю), ж. Разм. Той, хто ўсіх абшывае; кравец. Тут, дзе бацька ягоны — вандроўны кравец, На ўсю воласць Адзін абшывала,… 2062 абшыванка, -і, ДМ -нцы; Р мн. -нак; ж. Лодка з дошак, у адрозненне ад чаўна, які выдзёўбваецца з суцэльнага ствала дрэва. У адзін з такіх дзён я ўзяў вуды, пераплыў… 2063 абшыванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абшываць — абшыць. 2064 абшываны, -ая, -ае. Які мае звонку якую-н. абшыўку, абабіты чым-н. 2065 абшывацца, -аецца; незак. Зал. да абшываць. 2066 абшываць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абшыць. 2067 абшывачны, -ая, -ае. Прызначаны для абшыўкі. Абшывачны дзюралюмін. 2068 абшыты, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абшыць. 2069 абшыўка, -і, ДМ -шыўцы; Р мн. -шывак; ж. Тое, чым абшыта што-н. Футравая абшыўка. □ Як толькі вусаты ўбачыў Зосю, адразу ж забарабаніў у абшыўку машыны. Асіпенка.… 2070 абшыць, -шыю, -шыеш, -шые; зак., каго- што, чым. 1. Прышыць (галун, футру і пад.) па краях чаго-н., аблямаваць. Абшыць паліто футрам. // Абкідаць швы ў чым-н.… 2071 абшэрхлы, -ая, -ае. Разм. Крыху абсохлы, зацвярдзелы (пра зямлю, гразь). 2072 абшэрхнуць, -ну, -неш, -не; зак. Разм. Крыху прасохнуць, абсохнуць зверху, зацвярдзець (пра зямлю, гразь). 2073 абшэўка, -і, ДМ -шэўцы; Р мн. -шэвак; ж. Ніжняя прышыўная частка ў адзенні, адварот. 2074 абы1, злучнік. 1. умоўны. Далучае ўмоўныя даданыя сказы з дапушчальна-абмежавальным адценнем. Ужываецца пераважна ў спалучэнні з часціцай “толькі”. Пасля… 2075 абы2, часціца. Надае значэнне непаўнацэннасці дзеянню, прадмету, паслабляе патрабаванні да дзеяння, прадмета. Абы сказаць. □ [Новікаў:] — Мозг не хоча адпачываць.… 2076 абы-адкуль, прысл. Усё роўна адкуль. 2077 абывацель, -я, м. 1. Уст. Сталы жыхар якой-н. мясцовасці. Так Сяргей Пятровіч зрабіўся абывацелем горада Сярдзечанска. Сяргейчык. 2. Чалавек, які жыве дробнымі,… 2078 абывацелька, -і, ДМ -льды; Р мн. -лек; ж. Жан. да абывацель. 2079 абывацельскі, -ая, -ае. 1. Уст. Які мае адносіны да абывацеля (у 1 знач.). 2. Які мае адносіны да абывацеля (у 2 знач.), характарызуецца адсутнасцю зацікаўленасці… 2080 абывацельшчына, -ы, ж. Адсутнасць грамадскага кругагляду, вузкасць інтарэсаў, коснасць. Трапіць у балота абывацельшчыны.
