аб'яднаць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго-што. 1. Утварыць адно цэлае з асобных частак, адзінак. Аб'яднаць два прадпрыемствы ў адно. 2. Згуртаваць, дасягнуць аднадушнасці.…

абяднелы, -ая, -ае. Тое, што і збяднелы. Маёнтак, праўда, быў за часы вайны вельмі запушчаны і абяднелы. Бядуля.

абядненне, -я, н. 1. Стан паводле знач. дзеясл. абяднець. 2. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абядніць.

абяднець, -ею, -ееш, -ее; зак. Тое, што і збяднець.

абядніць, -ню, -ніш, -ніць; зак. Тое, што і збядніць.

аб'ядноўванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. аб'ядноўваць-аб'яднаць.

аб'ядноўвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да аб'яднацца. 2. Зал. да аб'ядноўваць.

аб'ядноўваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да аб'яднаць.

абядняць, -яю, -яеш, -яе. Незак. да абядніць.

абязболіць, -лю, -ліш, -ліць; зак., што. Штучна зняць боль (пры хірургічнай аперацыі і пад.). Абязболіць роды. Абязболіць замарожваннем.

абязбольванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абязбольваць — абязболіць.

абязбольвацца, -аецца; незак. Зал. да абязбольваць.

абязбольваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абязболіць.

абязбольваючы, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. незал. цяпер, ад абязбольваць. 2. у знач. прым. Які служыць для абязбольвання. Абязбольваючыя сродкі. 3. Дзеепрысл. цяпер.…

абязвечаны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад абязвечыць. 2. у знач. прым. Тое, што і знявечаны (у 2 знач.).

абязвечвацца, -аюся, -аешся, -аецца. Незак. да абязвечыцца.

абязвечваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абязвечыць.

абязвечыцца, -чуся, -чышся, -чыцца; зак. Тое, што і знявечыцца.

абязвечыць, -чу, -чыш, -чыць; зак., каго. Тое, што і знявечыць. Але за якую крыўду Бушмар мог абязвечыць гэтак старога Вінцэнта. Чорны.

абязводжанне, -я, н. Стан паводле знач. дзеясл. абязводзіць, абязводзіцца.