2221 абяскровець, -ею, -ееш, -ее; зак. Страціць многа крыві. 2222 абяскровіцца, -віцца; зак. 1. Стаць бяскроўным, страціўшы многа крыві; пабляднець. Нейкае імгненне.. [Пыжык] стаяў нібы скамянелы. Твар пабялеў, губы абяскровіліся.… 2223 абяскровіць, -кроўлю, -кровіш, -кровіць; зак., каго-што. 1. (рэдка). Пазбавіць крыві, зрабіць бяскроўным. 2. перан. Пазбавіць каго-, што-н. сілы, жыццяздольнасці.… 2224 абяскроўленне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абяскровіць і стан паводле знач. дзеясл. абяскровіцца. 2225 абяскроўлены, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад абяскровіць. 2. у знач. прым. Белы, пазбаўлены яркай афарбоўкі; бледны (пра рукі, твар і пад.). Абяскроўлены твар..… 2226 абяскроўліванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абяскроўліваць. 2227 абяскроўлівацца, -аецца; незак. 1. Незак. да абяскровіцца. 2. Зал. да абяскроўліваць. 2228 абяскроўліваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абяскровіць. 2229 абяскрылены, -ая, ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абяскрыліць. 2230 абяскрыліць, -лю, -ліш, -ліць; зак., каго- што. Адарваць, адрэзаць крылы, пазбавіць магчымасці лётаць. // перан. Пазбавіць творчых сіл, натхнення. [Дзяжа:] Хто волю… 2231 абяскрыльваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абяскрыліць. 2232 абяспамяцець, -памяцею, -памяцееш, -памяцее; зак. Страціць памяць. Абяспамяцець ад гора. 2233 абясплоджаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абясплодзіць. 2234 абясплоджвацца, -аецца; незак. Зал. да абясплоджваць. 2235 абясплоджваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абясплодзіць. 2236 абясплодзець, -ее; зак. Стаць бясплодным. 2237 абясплодзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; зак., каго-што. Зрабіць бясплодным. Абясплодзіць глебу. 2238 абяссіленне, -я, н. Стан паводле знач. дзеясл. абяссіліць. 2239 абяссілены, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад абяссіліць. 2. у знач. прым. Тое, што і знясілены (у 2 знач.). 2240 абяссілець, -ею, -ееш, -ее; зак. Тое, што і знясілець.
