2281 абясшкоджванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абясшкоджваць — абясшкодзіць. 2282 абясшкоджвацца, -аецца; незак. Зал. да абясшкоджваць. 2283 абясшкоджваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абясшкодзіць. 2284 абясшкодзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; зак., каго-што. Пазбавіць магчымасці прынесці шкоду; зрабіць бясшкодным. Абясшкодзіць міну. Абясшкодзіць яд. Абясшкодзіць рэцыдывіста.… 2285 аб'яўленне, -я, н. 1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. аб'яўляць — аб'явіць. 2. Тое, што і абвяшчэнне (у 2 знач.). 2286 аб'яўлены, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад аб'явіць. 2287 аб'яўляцца, -яюся, -яешся, -яецца; незак. 1. Незак. да аб'явіцца. 2. Зал. да аб'яўляць. 2288 аб'яўляць, -яю, -яеш, -яе. Незак. да аб'явіць. 2289 аб'яўнік, -а, м. Той, хто аб'яўляе што-н.; асоба, якая дае аб'яву. 2290 аб'яўніца, -ы, ж. Жан. да аб'яўнік. 2291 абяцанка, -і, ДМ -нцы; Р мн. -нак; ж. Разм. Абяцанне (часцей нявыкананае). [Тапурыя:] — Цара-такі прагналі, але вольнасць народу багатыя не далі, ашукалі народ… 2292 абяцанне, -я, н. 1. Дабравольнае абавязацельства зрабіць што-н. Даць, выканаць абяцанне. Урачыстае абяцанне. □ Аксён моцна паціснуў руку настаўніку і пайшоў дадому,… 2293 абяцаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абяцаць. 2294 абяцацца, -аюся, -аешся, -аецца; зак. і незак. Тое, што і абяцаць. Другі раз абяцаўся.. [Сухавараў] прыйсці з гітарай, бо панна Ядвіся яго вельмі прасіла. Колас.… 2295 абяцаць, -аю, -аеш, -ае; зак. і незак. 1. з інф. Даваць абяцанне што-н. зрабіць. Крысціна ідзе на спатканне з незнаёмым мужчынам, які абяцаў знайсці ёй працу.… 2296 авадзень, -дня, м. Двухкрылае насякомае, лічынкі якога паразітуюць у целе жывёл. А авадні, як рой пчаліны, Сляпіцай лезуць да скаціны. Колас. 2297 аваднёвы, -ая, -ае. Які мае адносіны да авадня, аваднёў. Аваднёвая інвазія. 2298 авал, -а, м. Фігура, утвораная замкнутай крывой, якая нагадвае форму падоўжанага разрэзу яйца. Шырокі лоб і авал твару з вастраватым падбародкам казалі за… 2299 авалоданне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. авалодваць—авалодаць. 2300 авалодаць, -аю, -аеш, -ае; зак. 1. Захапіць, узяць сілай; завалодаць. Спроба ворага з ходу авалодаць пераправай.. не ўдалася. Брыль. // перан. Падначаліць сабе,…