3521 адкрытасць, -і, ж. Шчырасць, праўдзівасць, даверлівасць. За бабчыну адкрытасць і шчырасць Аўгіня ад радаснай весці не магла стрымацца, каб не адказаць тым жа. Колас.… 3522 адкрытка, -і, ДМ -тцы; Р мн. -так; ж. Паштовая картка для адкрытага пісьма; паштоўка. // Фатаграфічная картка такога ж памеру. 3523 адкрыты, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад адкрыць. Свет Новы, адкрыты Калумбам, Завецца ўжо светам старым, Са дня, калі стрэл з “Аўроры” Пачуўся краінам усім.… 3524 адкрыцца, -крыюся, -крыешся, -крыецца; зак. 1. Аказацца адкрытым, адчыніцца. Пакой адкрыўся. // Рассунуцца, расхінуцца або падняцца ўверх. Згасла святло, і адкрылася… 3525 адкрыццё, -я, н. 1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адкрыць. 2. Тое, што выяўлена, стала вядомым у выніку даследаванняў, пошукаў і пад. Навуковае адкрыццё. Найвялікшым… 3526 адкрыць, -крыю, -крыеш, -крые; зак., каго-што. 1. Тое, што і адчыніць. Адкрыць акно. Адкрыць шафу. □ Міхась адкрыў сундук і хутка знайшоў там, на дне, хімічны… 3527 адкрычацца, -чуся, -чышся, -чыцца; зак. Крычучы, выказаць што-н.; выкрычацца. Шыбянкоў адкрычаўся і сеў на месца. Зарэцкі. 3528 адкрычаць, -чу, -чыш, -чыць; зак. 1. што. Крычучы, выказаць што-н. Як толькі.. [маці] адкрычала сваё і выйшла ў кухню, хлопцы, вядома, пачалі патроху штурхацца… 3529 адкрышвацца, -аецца. Незак. да адкрышыцца. 3530 адкрышталізавацца, -зуецца; зак. 1. Набыць форму крышталя. 2. перан. Выразна вызначыцца, скласціся. З пакалення ў пакаленне перадавалася і ўдасканальвалася ў Індыі мастацтва… 3531 адкрышыцца, -крышыцца; зак. Адламацца, адпасці кавалачкамі, драбкамі ад чаго-н. крохкага, цвёрдага. / у перан. ужыв. [Суздалеў:] — Вячэрняя зорка не вытрымала,… 3532 адкрэслены, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адкрэсліць. 3533 адкрэслівацца, -аецца; незак. Зал. да адкрэсліваць. 3534 адкрэсліваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адкрэсліць. 3535 адкрэсліць, -лю, -ліш, -ліць; зак., што. Аддзяліць або выдзеліць рыскай. Берсан чырвоным алоўкам адкрэсліў на яшчэ вільготным аркушы газеты тэкст, набраны больш… 3536 адкуваць, -куе; зак., што і без дап. Тое, што і адкукаваць.(у 1 знач.). І здаецца, Зязюля даўно адкувала, І не чутна За вокнамі Звону вясны. Грахоўскі. 3537 адкукаваць, -кукую, -кукуеш, -кукуе; зак. 1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Кончыць, перастаць кукаваць. Сарочы лес паціху шумеў, на нешта скардзіўся, навяваючы смутак.… 3538 адкуль, прысл. 1. пытальнае. З якога месца? — Адкуль самі будзеце, дзядуля? — запытаўся я. Скрыган. Баян замоўк. Да баяніста Падходзіць дзед. — Скажы, браток,… 3539 адкульгаць, -аю, -аеш, -ае; зак. Разм. 1. Кульгаючы, адысці ўбок. 2. Пракульгаць пэўны тэрмін. Цэлы год адкульгаў. 3540 адкуль-небудзь, прысл. З якога-н. месца. // З якой-н. крыніцы.
