4061 адпал, -у, м. Спец. Дзеянне паводле дзеясл. адпальваць—адпаліць (у 2 знач.). 4062 адпаласаваць, -сую, -суеш, -суе; зак. Разм. 1. чаго. Адрэзаць, адарваць паласу якога-н. матэрыялу і пад. 2. перан.; каго. Моцна набіць каго-н. (рэменем, плёткай),… 4063 адпаласканы, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адпаласкаць. 4064 адпаласкацца, -лошчацца; зак. Адмыцца, палошчучыся. Настольнік добра адпаласкаўся. 4065 адпаласкаць, -лашчу, -лошчаш, -лошча; зак., што. Палошчучы ў вадзе, адмыць, выпаласкаць. 4066 адпалаць, -ае; зак. Перастаць палаць. Дровы адпалалі. Зара адпалала. // перан. Улегчыся, уціхнуць (пра якія-н. бурныя падзеі). 4067 адпалены, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адпаліць. 4068 адпаліраваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адпаліраваць. 4069 адпаліраваць, -рую, -руеш, -руе; зак., што. Паліруючы, зрабіць што-н. гладкім, бліскучым. Адпаліраваць шкло, стол, шафу. 4070 адпаліроўвацца, -аецца; незак. Зал. да адпаліроўваць. 4071 адпаліроўваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адпаліраваць. 4072 адпаліць, -палю, -паліш, -паліць; зак., што. 1. Спаліць частку прадмета. Адпаліць канец бервяна. // Перапаліўшы, аддзяліць. Адпаліць кавалак вяроўкі. 2. Спец.… 4073 адпалосквацца, -аецца; незак. 1. Незак. да адпаласкацца. 2. Зал. да адпалоскваць. 4074 адпалоскваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адпаласкаць. 4075 адпалоць, -палю, -полеш, -поле; зак., што і без дап. 1. Правесці на поліве некаторы час. Пяць дзён адпалола. 2. Кампенсаваць працай на праполцы. Аўгіння кароў… 4076 адпалуднаваць, -ную, -нуеш, -нуе; зак. Кончыць палуднаваць. Адна змена адпалуднавала, пачынае другая. 4077 адпалымнець, -ее; зак. Кончыць палымнець. 4078 адпальванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адпальваць — адпаліць. 4079 адпальвацца, -аецца; незак. Зал. да адпальваць. 4080 адпальваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адпаліць.
