аднафамілец, -льца, м. Той, хто мае з кім-н. няродным аднолькавае прозвішча. [Рыгор] здзіўлена пазіраў на мужчыну, не адважваючыся спытацца, ці той самы гэта Кірылюк,…

аднафаміліца, -ы, ж. Жан. да аднафамілец.

аднацыліндравы, -ая, -ае. Які мае адзін цыліндр (пра матор).

адначасна, прысл. Тое, што і адначасова.

адначаснасць, -і, ж. Уласцівасць адначаснага.

адначасны, -ая, -ае. Тое, што і адначасовы. Адначасны спеў. Адначасны позірк.

адначасова, прысл. 1. Прысл. да адначасовы. 2. У аднолькавай ступені, разам. Варвара і разгубілася і абрадавалася адначасова ад такога нечаканага павароту справы.…

адначасовасць, -і, ж. Уласцівасць адначасовага.

адначасовы, -ая, -ае. Які адбываецца, робіцца ў адзін час з чым-н. іншым. Адначасовыя падзеі. Адначасовае навучанне чытанню і пісьму. Адначасовае абслугоўванне трох…

адначлен, -а, м. Найпрасцейшы від алгебраічных выразаў элементарнай алгебры.

адначленны, -ая, -ае. 1. Які складаецца з аднаго члена. Адначленны сказ. 2. Які азначае сабой адначлен. Адначленная формула.

аднашлюбнасць, -і, ж. Форма шлюбу, пры якой можна быць у шлюбе адначасова толькі з адной асобай; манагамія.

аднашлюбны, -ая, -ае. Які мае дачыненне да аднашлюбнасці.

аднашэрсны, -ая, -ае. Які мае шэрсць аднаго колеру; не стракаты.

аднаярусны, -ая, -ае. Які складаецца з аднаго яруса; размешчаны ў адзін ярус.

аднекванне, -я, н. Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. аднеквацца; адмаўленне, ухіленне ад чаго-н.

аднеквацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. Разм. Адмаўляцца, адгаворвацца, адпірацца (у 2 знач.). Дзяўчына доўга маўчала, аднеквалася, што нічога не ведае. Няхай.…

аднекнуцца, -нуся, -нешся, -нецца; зак. Разм. Аднакр. да аднеквацца. — Нічога мне не трэба, — аднекнулася маці. — Хіба ж галодная ці голая? Сачанка.

аднекуль, прысл. З нейкага, не вельмі вядомага месца; з невядомай дакладна крыніцы. Аднекуль, як па сігналу, пачынае збірацца сям'я. Скрыган. Ужо аднекуль з лесу…

аднераставаць, -туе; зак. Скончыць нераст. Акунь ужо аднераставаў.