4421 адсапціся, -сапуся, -сапешся, -сапецца; зак. Перастаць цяжка дыхаць, сапці; аддыхацца. Нарэшце, кавалак паслу[хмяна] лёг на вызначанае яму месца на версе шліхты.… 4422 адсарбент, -у, М -нце, м. Цела з развітай паверхняй, якая добра паглынае (адсарбіруе) рэчывы з газаў і раствораў. [Лац. ad — пры, да, sorbens (sorbentis) — які… 4423 адсарбіравацца, -руецца; незак. Зал. да адсарбіраваць. 4424 адсарбіраваць, -руе; зак. і незак., што і без дап. Спец. Правесці (праводзіць) адсорбцыю. 4425 адсартаваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адсартаваць. 4426 адсартаваць, -тую, -туеш, -туе; зак., што. Сартуючы, адабраць. Адсартаваць насенне. Адсартаваць збожжа. 4427 адсартоўвацца, -аецца; незак. Зал. да адсартоўваць. 4428 адсартоўваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адсартаваць. 4429 адсвет, -у, М -свеце, м. Тое, што і водсвет. Ужо сонца пакінула пакой. Толькі адна сцяна мылася яго адсветам. Гартны. Бакі .. [хмарак] чорныя, краі залоцяцца… 4430 адсвечванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адсвечваць. 4431 адсвечвацца, -аецца; незак. 1. Тое, што і адсвечваць (у 2 знач.). Высокі барадаты дзед жвава махаў вяслом, рассякаючы ясную гладзь ціхай Свіслачы, у якой як у люстры,… 4432 адсвечваць, -ае; незак. 1. Адбіваючы святло, свяціцца, даваць водсвет. Конь прыціх, супакоіўся, ледзь адсвечвала нерухомая падкова. Лынькоў. // Адліваць колерам… 4433 адсвістаць, -свішчу, -свішчаш, -свішча; зак. Скончыць свістаць. У дубах салаўі адсвісталі. Пысін. 4434 адсвяжыць, -жу, -жыш, -жыць; зак. Вярнуць ранейшую сілу якіх-н. пачуццяў, уяўленняў; аднавіць у памяці. [Дзядзька:] — Хвароба Ніны нібы прабудзіла ва мне, адсвяжыла,… 4435 адсвянцаць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго. Разм. Адсцябаць, адлупцаваць. [Вадзік:] — Калі ты зараз жа не сціхнеш, дык я цябе так адсвянцаю, што свету не ўбачыш. Асіпенка.… 4436 адсвяткаваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адсвяткаваць. 4437 адсвяткаваць, -кую, -куеш, -куе; зак., што. 1. Закончыць святкаваць. Адгрымелі салюты ў гонар перамогі, людзі адсвяткавалі сваё найвялікшае свята. Шахавец. 2. Справіць… 4438 адсвяціцца, -свеціцца. Зак. да адсвечвацца. Запеўшы пахвалай нязведанай далі, К вядомай павернецца [думка] долі людской; Адсвеціцца ў слёзах, як свечка ў крышталі,… 4439 адсвяціць, -свеціць; зак. Кончыць свяціць. 4440 адседжванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адседжваць — адседзець.
