адратоўваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адратаваць.

адраўнелы, -ая, -ае. Які набыў уласцівасці драўніны. Адраўнелы парастак.

адраўненне, -я, н. Стан паводле знач. дзеясл. адраўнець.

адраўнець, -ее; зак. Набыць уласцівасці драўніны.

адрахлелы, -ая, -ае. Састарэлы, лядашчы.

адрахленне, -я, н. Стан паводле знач. дзеясл. адрахлець. Старэчае адрахленне.

адрахлець, -лею, -лееш, -лее; зак. Стаць драхлым.

адрачыся, -ракуся, -рачэшся, -рачэцца; -рачомся, -рачацеся, -ракуцца; зак., каго-чаго і ад каго-чаго. 1. Адмовіцца ад сваіх правоў на што-н. Адрачыся ад спадчыны.…

адрачэнец, -нца, м. Той, хто адрокся ад ранейшых сваіх поглядаў, перакананняў; здраднік. Кулю прымай, Адрачэнец шалёны!.. Лойка.

адрачэнне, -я, н. 1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адрачыся. 2. Афіцыйны дакумент пра адмаўленне ад сваіх правоў. Падпісаць адрачэнне.

адроддзе, -я, н. Зневаж. Чый-н. патомак, нашчадак. [Ганна:] — Тут жа яго [маёра] расстраляць! Каб нідзе не пакідаць за сабой адроддзе панскае! Нікановіч. [Чачык:]…

адроджаны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад адрадзіць. 2. у знач. прым. Які адрадзіўся, аднавіўся. Адроджаная зямля. Беларускі народ ганарыцца сваімі адроджанымі…

адроек, -ройка, м. Малады рой пчол, які нядаўна аддзяліўся ад старога роя.

адроены, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адраіць.

адрозненне, -я, н. Рыса, асаблівасць, якая робіць адметнымі адзін прадмет, адну з'яву ад другога прадмета, другой з'явы. Класавыя адрозненні ў грамадстве. Дыялектныя…

адрознівацца, -аецца; незак., ад каго-чаго. Мець асаблівасці, рысы, якія адрозніваюць адзін прадмет ад другога. [Маладзейшы] вельмі адрозніваўся ад свайго панурага…

адрозніваць, -аю, -аеш, -ае; незак. 1. Незак. да адрозніць. 2. З'яўляцца адметнай асаблівасцю, адзнакай аднаго прадмета, адной з'явы ў параўнанні з іншымі прадметамі,…

адрозніць, -ню, -ніш, -ніць; зак., каго-што. Заўважыць розніцу паміж прадметамі, з'явамі; распазнаць, вылучыць. [Сцяпан:] — Іншага сабаку — ваўкарэзіну нават спрактыкаванаму…

адрослы, -ая, -ае. Які адрос пасля стрыжкі, скошвання. Адрослыя валасы. Адрослая атава.

адростак, -тка, м. Частка чаго-н., якая адыходзіць убок; адгалінаванне. Які куст, такі і адростак. Прыказка. // Адгалінаванне якога-н. органа. Адростак сляпой…