4321 адранцвенне, -я, н. Стан паводле знач. дзеясл. адранцвець. 4322 адранцвець, -ею, -ееш, -ее; зак. Стаць нерухомым, замерці, знямець. — Змаўчы, быдла! — гаркнуў раптам палкоўнік, і пан Зыгмунт зусім адранцвеў. Лынькоў. Прыдушаная… 4323 адрапартаваць, -тую, -туеш, -туе; зак. Аддаць рапарт; далажыць пра што-н. па правілах вайсковай службы. Дзяжурны па часці гучна адрапартаваў палкоўніку і саступіў убок,… 4324 адрас, -а, м. 1. Надпіс на паштовым адпраўленні, у якім указваецца месцазнаходжанне атрымальніка. Сяргей прачытаў надпіс на некалькіх старых канвертах. На… 4325 адрасаваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адрасаваць. 4326 адрасавацца, -суецца; незак. Зал. да адрасаваць. 4327 адрасаваць, -сую, -суеш, -суе; зак. і незак., што. Накіраваць (накіроўваць), паслаць (пасылаць) што-н. на пэўны адрас. Адрасаваць пісьмо маці. // Накіраваць (накіроўваць),… 4328 адрасант, -а, М -нце, м. Той, хто пасылае паштовае адпраўленне; адпраўнік. 4329 адрасантка, -і, ДМ -тцы; Р мн. -так; ж. Жан. да адрасант. 4330 адрасат, -а, М -саце. м. Той, каму адрасавана паштовае адпраўленне. Толькі кінь лісток у скрыню, Ён сваёй дарозе рад, Дойдзе, знойдзе, не загіне, Жыў бы толькі… 4331 адрасатка, -і, ДМ -тцы; Р мн. -так; ж. Жан. да адрасат. 4332 адрасны, -ая, -ае. Які мае дачыненне да адраса. Адрасная кніга. ○ Адрасны стол гл. стол. 4333 адрастанне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адрастаць — адрасці. 4334 адрастаць, -ае. Незак. да адрасці. 4335 адрасці, -сце; зак. Вырасці зноў пасля таго, як было зрэзана, падстрыжана (пра валасы, расліны і пад.). Як толькі парасткі крыху падняліся, Маня асцярожна адрэзала… 4336 адрасціць, -рашчу, -росціш, -росціць; зак., што. Тое, што і адгадаваць (у 1 знач.). [Мацей Кулеш], прыкінуўшыся хворым, застаўся ў вёсцы, стаіўся, адрасціў бараду.… 4337 адратаваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адратаваць. 4338 адратавацца, -туюся, -туешся, -туецца; зак. Выратавацца ад гібелі, знішчэння; уберагчыся ад таго, што немінуча нясе бяду. І Калістрат рашыў Часова грошы даць, Каб… 4339 адратаваць, -тую, -туеш, -туе; зак., каго-што. Выратаваць ад гібелі, знішчэння; уберагчы ад таго, што немінуча нясе бяду або гібель. Цяпер пан Длугошыц вярнуўся… 4340 адратоўвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да адратавацца. 2. Зал. да адратоўваць.
