4521 адставанне, -я, н. Дзеянне паводле дзеясл. адставаць — адстаць (у 1—4 знач.). 4522 адставаць, -стаю, -стаеш, -стае; -стаём, -стаяце. Незак. да адстаць. 4523 адставіць, -стаўлю, -ставіш, -ставіць; зак. 1. што. Пераставіць, адсунуць убок. Выпілі да дна, толькі старая, ледзь паспытаўшы, адставіла чарку ўбок. Броўка. … 4524 адстагнаць, -стагну, -стогнеш, -стогне; зак. 1. Перастаць стагнаць. Адстагнаў, адмаліўся, адплакаў даўно ўжо наш працоўны народ. Машара. // перан. Скончыць пакутаваць;… 4525 адсталасць, -і, ж. Стан адсталага; нізкі ўзровень развіцця. Культурная адсталасць. □ Нацыянальная палітыка Савецкага ўрада была накіравана на тое, каб ліквідаваць… 4526 адсталы, -ая, -ае. 1. Які астаўся ззаду пры перамяшчэнні, руху. Адсталая ад выраю птушка. 2. Які адстаў у эканамічным развіцці. [Максіманаў:] — Наш раён па… 4527 адстаўка, -і, ДМ -ўцы, ж. Канчатковае звальненне з вайсковай службы, а таксама (да рэвалюцыі) з цывільнай дзяржаўнай службы. Падаць у адстаўку. Прыняць адстаўку.… 4528 адстаўлены, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адставіць (у 1 знач.). 4529 адстаўляцца, -яецца; незак. Зал. да адстаўляць. 4530 адстаўляць, -яю, -яеш, -яе. Незак. да адставіць (у 1, 2 знач.). 4531 адстаўнік, -а, м. Той, хто знаходзіцца ў адстаўцы (цяпер звычайна пра ваенных). [Максім Сілыч] — адстаўнік-пенсіянер, жонка таксама нідзе не працуе, так што на… 4532 адстаўны, -ая, -ое. Які знаходзіцца ў адстаўцы. Трапіў [Цімох] на сядзібу Шыпшынскага Яна — Адстаўнога маёра, былога улана. Куляшоў. Такая ўвага да яго, “адстаўнога… 4533 адстаць, -стану, -станеш, -стане; зак. 1. Рухаючыся павальней за іншых або затрымаўшыся, апынуцца ззаду. Дзед Цярэшка адстаў і пайшоў следам. Грахоўскі. Тацяна… 4534 адстаючы, -ая, -ае. 1. Які не спраўляецца з выкананнем плана, задання і інш.; які мае дрэнныя паказчыкі, адзнакі ў працы, вучобе. Адстаючы калгас. Адстаючы ўчастак.… 4535 адстаялы, -ая, -ае. Які адстаяўся, усталяваны. Адстаялы побыт. 4536 адстаяцца, -стаіцца; зак. 1. Пастаяўшы нейкі час, даць асадак, адстой (пра вадкасць). Семнаццаціметровая тоўшча вады адстаялася, утварыўшы тры слаі. М.Стральцоў.… 4537 адстаяць, -стаю, -стаіш, -стаіць; зак. 1. Прастаяць нейкі час. Адстаяць гадзіну ў чарзе. // Прастаяць да канца; адбыць. [Люба Лук'янская:] — Наша фабрыка была… 4538 адстоены, -ая, -ае. Які адстаяўся; у якога ўтварыўся асадак. 4539 адстой, -ю, м. Часцінкі, якія выдзеліліся з вадкасці і аселі на дно. 4540 адстойванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. адстойваць, адстойвацца.
