4581 адступіць, -ступлю, -ступіш, -ступіць; зак. 1. Ступіўшы назад, убок, аддаліцца, адысці ад каго-, чаго-н. Сяўрук ужо адступіў крыху назад, бо нехта, мусіць знячэўку,… 4582 адступленне, -я, н. 1. Дзеянне паводле дзеясл. адступіць (у 1—4 знач.). 2. Устаўка ў тэкст якога-н. літаратурнага твора, не звязаная з яго асноўнай тэмай або сюжэтнай… 4583 адступнік, -а, м. Той, хто адступіўся, адрокся ад ранейшых поглядаў, перакананняў. Адступнік ад веры. Палітычны адступнік. □ Тыя затонцы, што не запісаліся на сходзе… 4584 адступніца, -ы, ж. Жан. да адступнік. 4585 адступніцкі, -ая, -ае. Які мае дачыненне да адступніка, адступніцтва. 4586 адступніцтва, -а, н. Здрада ранейшым поглядам, перакананням. Нідзе адступніцтва і здрады Не знойдзе вораг між случчан. Астрэйка. 4587 адступны, -ая, -ое. 1. Які прапануецца каму-н. за згоду адступіцца, адмовіцца ад каго-, чаго-н. Адступныя грошы. 2. у знач. наз. адступное, -ога, н. Разм. Плата,… 4588 адсуджаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адсудзіць. 4589 адсуджваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адсудзіць. 4590 адсудзіць, -суджу, -судзіш, -судзіць; зак., каго-што. Атрымаць, адабраць, вярнуць што-н. праз суд. Слёз у .. [Настасі] не было; яна даўно выплакала іх, яшчэ да… 4591 адсуканы, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адсукаць. 4592 адсукаць, -аю, -аеш, -ае і -сучу, -сучаш, -суча; зак., што. 1. Рассукаўшы, аддзяліць. Адсукаць нітку. 2. Адвіць, адматаць з цэўкі. 4593 адсукваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адсукаць. 4594 адсунуты, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад адсунуць. 4595 адсунуцца, -сунуся, -сунешся, -сунецца; зак. 1. Перамясціцца на нейкую адлегласць; пасунуцца. Світае... За кратамі, паміж веццем дзвюх бяроз, там, дзе быў месяц,… 4596 адсунуць, -суну, -сунеш, -суне; зак., што. Перасунуць на нейкую адлегласць што-н. ад каго-, чаго-н. Патржанецкі хлёбнуў чаю і адсунуў ад сябе шклянку. Чарнышэвіч.… 4597 адсупоніць, -супоню, -супоніш, -супоніць; зак., каго-што. Развязаць супоню, распрагчы каня; рассупоніць. 4598 адсупоньваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да адсупоніць. 4599 адсутнасць, -і, ж. Стан паводле знач. дзеясл. адсутнічаць. 4600 адсутнічаць, -аю, -аеш, -ае; незак. Не знаходзіцца, не прысутнічаць дзе-н. у пэўны час; не быць у наяўнасці. Тут былі ўсе настаўнікі, адсутнічаў адзін Даніла Платонавіч.…