861 абкуклівацца, -аецца. Незак. да абкукліцца. 862 абкукліцца, -ліцца; зак. Тое, што і акукліцца. 863 абкураны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад абкурыць. 2. у знач. прым. Які зрудзеў, счарнеў ад дыму. [Вусы] былі не сівыя, як валасы і бровы, а рудыя, абкураныя.… 864 абкураць, -аю, -аеш, -ае; зак. Пакрыцца гарам, сажай; зрабіцца чорным ад дыму. 865 абкурванне, -я, н. Дзеянне паводле дзеясл. абкурваць — абкурыць (у 1 знач.). 866 абкурвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. Зал. да абкурваць. 867 абкурваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абкурыць. 868 абкуродымець, -аю, -ееш, -ее; зак. Разм. Пакрыцца сажай, гарам; абкурэць. Сцены абкуродымелі. 869 абкуродыміць, -млю, -міш, -міць; зак., што. Разм. Пакрыць сажай, гарам; абкурыць. Абкуродыміць шкло. 870 абкуродымлены, -ая, -ае. Дзеепрым.зал. пр. ад абкуродымець, абкуродыміць. 871 абкурыцца, -куруся, -курышся, -курыцца; зак. 1. Зрабіцца рудым, чорным ад дыму, зазнаць уздзеянне дыму. 2. Скурыць свой тытунь, папяросы да рэшты. Ламко з двума… 872 абкурыць, -куру, -курыш, -курыць; зак., каго-што. 1. Абдаць каго-, што-н. дымам. Абкурыць пчол. □ [Бешчат:] — Але вы не стрымлівайце сябе, мяне ўжо так абкурылі,… 873 абкурэць, -эю, -эеш, -эе; зак. Разм. Пакрыцца сажай, гарам; абкуродымець. 874 абкусаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абкусаць. 875 абкусаць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго-што. Кусаючы, аб'есці, абгрызці з усіх бакоў. Абкусаць яблык. 876 абкусванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абкусваць — абкусаць. 877 абкусвацца, -аецца; незак. Зал. да абкусваць. 878 абкусваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абкусаць. 879 аблава, -ы, ж. Паляванне, пры якім месца, дзе знаходзіцца зверына, акружаецца, ачэпліваецца паляўнічымі і загоншчыкамі. Аблава на ваўкоў. □ Ляснік хутка выйшаў… 880 аблавіць, -лаўлю, -ловіш, -ловіць; зак., што. Разм. Правесці лоўлю рыбы на пэўным месцы. Аблавіць возера. Аблавіць старыцу.
