901 абламацца, -ломіцца; зак. 1. Ломячыся, аддзяліцца, адваліцца. Галіна абламалася. 2. Разм. Пад уздзеяннем асяроддзя набыць навыкі культурнага абыходжання. Дзе… 902 абламаць, -ламлю, -ломіш, -ломіць; зак., каго-што. 1. Ломячы, аддзяліць частку, кавалак чаго-н. Абламаць сук. □ Конь абламаў капытамі тонкі лядок ля самага берага,… 903 аблана, нескл., м. Абласны аддзел народнай асветы. 904 аблапаць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго-што. Разм. Абшукаць, абмацаць. Аблапаўшы рукамі ўсе кішэні і не знайшоўшы нічога, Васіль выцягнуў са штаноў папружку. Сачанка.… 905 аблапіць, -плю, -піш, -піць; зак., каго-што. Разм. Абхапіць лапамі. Мядзведзь аблапіў калоду. // Абняць рукамі. 906 аблапліваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да аблапіць. 907 аблапошваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да аблапошыць. 908 аблапошыць, -шу, -шыш, -шыць; зак., каго-што. Разм. груб. Абмануць з карыслівай мэтай; абдурыць, абабраць (у 2 знач.). [Хмара:] — Месяцы два назад нам удалося аблапошыць… 909 абласны, -ая, -ое. 1. Які мае адносіны да вобласці (у 1 знач.), належыць ёй. Абласны Савет народных дэпутатаў. Абласная канферэнцыя. Абласны цэнтр. Абласны суд.… 910 аблатаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад аблатаць. 911 аблатаць, -аю, -аеш, -ае; зак., каго-што. Разм. 1. Наладзіць адзенне, нагадваючы латкі. Аблатаць спяцоўку. 2. Забяспечыць наладай адзення ўсіх або многіх. Аблатаць… 912 аблаташыць, -ташу, -тошыш, -тошыць; зак., што. Разм. Абабраць, абарваць (садавіну, агародніну), дапускаючы свавольства, глум. Аблаташыць сад. Аблаташыць яблыкі.… 913 аблаўшчык, -а, м. Той, хто прымае ўдзел у аблаве. 914 аблахмацець, -ею, -ееш, -ее; зак. Разм. Запусціць бараду, валасы, не вельмі клапоцячыся пра іх акуратнасць. [Людзі] паабрасталі бародамі, аблахмацелі. Навуменка.… 915 аблахмаціцца, -ачуся, -ацішся, -аціцца; зак. Разм. Абрасці барадой, валасамі, страціць акуратнасць. 916 аблачына, -ы, ж. Тое, што і воблака. З галавою хаваюся ў чэрвеньскіх травах, Промні гоняцца ўслед неадступней асвы, І чародка-града аблачын кучаравых Праплывае-… 917 аблачэнне, -я, н. Царкоўнае адзенне, якое ўжываецца ў час набажэнства. Разабраўшы сваё начынне і апрануўшы аблачэнне, поп стаў “тварыць” малітву. Нікановіч. 918 аблашчаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад аблашчыць. 919 аблашчваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да аблашчыць. 920 аблашчыць, -шчу, -шчыт, -шчыць; зак., каго-што. Ласкава абысціся з кім-н., выказаць увагу, спагаду да каго-н., пашкадаваць. // Лашчачы, выклікаць у жывёліны давер'е…
