1121 абмаляваць, -люю, -люеш, -люе; зак., што. 1. Абвесці алоўкам ці фарбай што-н.; размаляваць па краях. 2. перан. Ахарактарызаваць, апісаць. Кожны стараўся як найпаўней… 1122 абман, -у, м. Мана, няпраўда; памылковае ўяўленне аб чым-н. [Зося:] — Глядзі, няма абману. Я праўду ўсю кажу. Бялевіч. 1123 абманвацца, -аецца; незак. 1. Незак. да абмануцца. 2. Зал. да абманваць. 1124 абманваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абмануць. 1125 абманіць, -маню, -маніш, -маніць; зак., каго-што. Тое, што і абмануць. Ім [панам] абманіць мужыка пакуль што трэба, вось і цягнуць ды абяцанкамі яго кормяць. Галавач.… 1126 абманлівасць, -і, ж. Уласцівасць абманлівага. 1127 абманлівы, -ая, -ае. Здольны ўвесці ў зман, паслужыць асновай для памылковага вываду аб кім-, чым-н. Абманлівае ўражанне. 1128 абманны, -ая, -ае. Які мае адносіны да абману. Абманны рух. □ На прасторах неўгамоннага жыцця разбівалася аб Вашу [Горкага] непахіснасць, аб Вашу ясназорную сумленнасць… 1129 абмануты, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абмануць. 1130 абмануцца, -нуся, -нешся, -нецца; -нёмся, -няцеся; зак. Памыліцца, ашукацца. // Адчуць расчараванне ў кім-, чым-н. (у таварышу, надзеях, спадзяваннях і пад.).… 1131 абмануць, -ну, -неш, -не; -нём, -няце; зак., каго-што. 1. Наўмысна сказаць каму-н. няпраўду; схлусіць. // Увесці ў зман непраўдзівымі адносінамі. [Даяна] не… 1132 абманшчык, -а, м. Той, хто абмануў ці абманвае каго-н. 1133 абманшчыца, -ы, ж. Жан. да абманшчык. 1134 абмаражэнне, -я, н. 1. Стан паводле знач. дзеясл. абмарозіцца. Абмаражэнне першай ступені. 2. Пашкоджанне тканак арганізма, якое ўзнікае ад дзеяння нізкіх тэмператур.… 1135 абмарачыцца, -рачуся, -рочышся, -рочыцца; зак. Разм. У выніку працяглага кружэння страціць раўнавагу. 1136 абмарачыць, -рачу, -рочыш, -рочыць; зак., каго-што. Разм. 1. Закружыць (сабе, каму-н.) галаву. 2. Увесці ў зман, ашукаць, задурманіўшы галаву. 1137 абмарачэнне, -я, н. Стан паводле знач. дзеясл. абмарачыцца. Я раптам адчуў прыемную, да абмарачэння, да кружэння ў галаве, слабасць. М.Стральцоў. 1138 абмарожаны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад абмарозіць. 2. у знач. прым. Пашкоджаны марозам. Прыплёўся [сабака] з лесу галодны, хворы, з абмарожанымі нагамі.… 1139 абмарожванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абмарожваць — абмарозіць. 1140 абмарожвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да абмарозіцца. 2. Зал. да абмарожваць.
