абмуляць, -яю, -яеш, -яе; зак., што. Пашкодзіць скуру трэннем; нацерці. Абмуляць нагу.

абмундзіраванне, -я, н. 1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абмундзіраваць, абмундзіравацца. 2. Камплект форменнага адзення. Летняе абмундзіраванне. □ Цыбулька загадаў…

абмундзіраваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абмундзіраваць.

абмундзіравацца, -руюся, -руешся, руецца; зак. Забяспечыцца абмундзіраваннем.

абмундзіраваць, -рую, -руеш, -руе; зак., каго-што. Забяспечыць абмундзіраваннем. Абмундзіраваць армію.

абмундзіровачны, -ая, -ае. Які мае дачыненне да абмундзіравання. Абмундзіровачны пункт.

абмундзіроўвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да абмундзіравацца. 2. Зал. да абмундзіроўваць.

абмундзіроўваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абмундзіраваць.

абмундзіроўка, -і, ДМ -роўцы; Р мн. -ровак; ж. Разм. Тое, што і абмундзіраванне. Ватовая абмундзіроўка ляжала на.. [Нахлябічу] гладка. Чорны.

абмураваны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абмураваць.

абмураваць, -рую, -руеш, -руе; зак., што. Абкласці цэглай, каменнем што-н., мацуючы іх цэментам, глінай і пад. Абмураваць кацёл. □ [Лукаш:] — А цагельню ж зноў такі…

абмуроўванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абмуроўваць — абмураваць.

абмуроўвацца, -аецца; незак. Зал. да абмуроўваць.

абмуроўваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абмураваць.

абмуроўка, -і, ДМ -ўцы, ж. Тое, чым што-н. абмуравана. Цагляная абмуроўка.

абмуроўшчык, -а, м. Рабочы, спецыяліст па абмуроўванню.

абмусолак, -лка, м. Разм. Абмусоленая рэшта чаго-н.; агрызак. Іван зноў корпаецца ў сваім мяшку, наводзіць парадак, складае на месца ніткі.., абмусолак аловачны.…

абмусолены, -ая, -ае. Разм. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад абмусоліць. 2. у знач. прым. Заслінены, запэцканы.

абмусоліць, -лю, -ліш, -ліць; зак., каго-што. Разм. 1. Змачыць слінай; абслініць. 2. Запэцкаць чым-н. ліпкім, тлустым. Абмусоліць фартух.

абмыванне, -я, н. 1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абмываць — абмыць. 2. Рытуальны абрад. Свяшчэннае абмыванні