1201 абмінуць, -міну, -мінеш, -міне; -мінём, -міняце; зак., каго-што. 1. Прайсці, праехаць міма каго-, чаго-н. Парашыўшы абмінуць пасёлак, Васіль звярнуў з дарогі,… 1202 абміранне, -я, н. Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. абміраць — абмерці. 1203 абміраць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абмерці. 1204 абмовіцца, -моўлюся, -мовішся, -мовіцца; зак. Памыліцца пры размове, сказаць не тое, што трэба. // Нечакана прыгадаць што-н. Арцёмава, прыняўшы ўдзел у маіх “росшуках”,… 1205 абмоклы, -ая, -ае. Змакрэлы. 1206 абмокнуць, -ну, -неш, -не; пр. абмок, -ла; зак. Зрабіцца мокрым, змокнуць. Міця з Кардашом абмоклі, але дабеглі да будкі стрэлачніка, схаваліся пад ёй. Навуменка.… 1207 абмотачны, -ая, -ае. Прызначаны для абмотвання. Абмотачная стужка. Абмотачны матэрыял. // Звязаны з абмотваннем. Абмотачныя работы. 1208 абмотванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абмотваць — абматаць. 1209 абмотвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да абматацца. 2. Зал. да абмотваць. 1210 абмотваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абматаць. 1211 абмотка, -і, ДМ -тцы; Р мн. -так; ж. 1. Усякі матэрыял для абмотвання чаго-н. 2. звычайна мн. (абмоткі, -так). Палоска матэрыі для абмотвання нагі вышэй чаравіка.… 1212 абмотчык, -а, м. Рабочы, спецыяліст па абмотванню. 1213 абмотчыца, -ы, ж. Жан. да абмотчык. 1214 абмочаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад абмачыць. 1215 абмочвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да абмачыцца. 2. Зал. да абмочваць. 1216 абмочваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абмачыць. 1217 абмульвацца, -аюся, -аешся, -аецца. Незак. да абмуляцца. 1218 абмульваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абмуляць. 1219 абмуляны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад абмуляць. 2. у знач. прым. З пашкоджанай ад трэння скурай. Абмуляны конь. Абмуляныя ногі. 1220 абмуляцца, -яюся, -яешся, -яецца; зак. Пашкодзіць сабе скуру трэннем; нацерці.
