1261 абмялелы, -ая, -ае. Які абмялеў, мелкі. Дыхнула густым, душным водарам траў і красак, аернай вільгаццю абмялелых заток і свежасцю ракі, што блішчэла ўводдалі між… 1262 абмяленне, -я, н. Стан паводле знач. дзеясл. абмялець. Абмяленне возера. 1263 абмялець, -ее; зак. Стаць мелкаводным. Рака абмялела і парвалася на асобныя віры, затокі. Дуброўскі. 1264 абмяльчэлы, -ая, -ае. Тое, што і абмялелы. 1265 абмяльчэнне, -я, н. Стан паводле знач. дзеясл. абмяльчэць. 1266 абмяльчэць, -эе; зак. Тое, што і абмялець. 1267 абмяняцца, -яюся, -яешся, -яецца; зак. 1. Зрабіць абмен, памяняцца кім-, чым-н. Абмяняцца сувенірамі. 2. Выпадкова памяняцца рэчамі. Абмяняцца галёшамі. 3. перан.… 1268 абмяняць, -яю, -яеш, -яе; зак., каго-што. 1. Аддаць адно што-небудзь і атрымаць замест яго другое. Абмяняць насенне. Абмяняць кніжкі ў бібліятэцы. // Спец. За… 1269 абмярацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак. 1. Незак. да абмерацца. 2. Зал. да абмяраць. 1270 абмяраць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абмераць. 1271 абмярзанне, -я, н. Стан паводле знач. дзеясл. абмярзаць — абмерзнуць. 1272 абмярзаць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абмерзнуць. 1273 абмяркоўвацца, -аецца; незак. Зал. да абмяркоўваць. 1274 абмяркоўваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абмеркаваць. 1275 абмярцвеласць, -і, ж. Стан абмярцвелага. Абмярцвеласць скуры. 1276 абмярцвелы, -ая, -ае. 1. Які страціў адчувальнасць, стаў нежывы (пра клеткі, тканкі, часткі цела). 2. перан. Нерухомы, застылы, без жыцця. [Камары] не лёталі і… 1277 абмярцвенне, -я, н. Стан паводле дзеясл. абмярцвець (у 1 знач.). 1278 абмярцвець, -ею, -ееш, -ее; зак. 1. Страціць адчувальнасць, стаць нежывым (пра клеткі, тканкі, часткі цела). 2. перан. Стаць нячулым пад уплывам чаго-н.; змярцвець,… 1279 абмятацца, -аецца; незак. Зал. да абмятаць. 1280 абмятаць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да абмесці.
