401 апрабоўвацца, -аецца; незак. Зал. да апрабоўваць. 402 апрабоўваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да апрабаваць (у 1 знач.). 403 аправа, -ы, ж. 1. Рамка, абалонка, у якую ўстаўляецца што-н. Заскочыла ў хату Аленка.., зірнулася ў люстэрачка ў бляшанай аправе і на вуліцу выйшла. Колас.… 404 аправачны, -ая, -ае. Які служыць, выкарыстоўваецца для аправы (у 1, 3 знач.). 405 аправіцца, апраўлюся, аправішся, аправіцца; зак. 1. Паправіцца, ачуняць; аднавіць свае сілы. Але гэтым разам не памёр стары, аправіўся. Гарэцкі. Андрыяну Цітавічу… 406 аправіць, апраўлю, аправіш, аправіць; зак., што. Уставіць у аправу. Аправіць партрэт. 407 апрадмеціць, -мечу, -меціш, -меціць; зак., што. Кніжн. Надаць абстрактнаму паняццю прадметную сутнасць. 408 апрадмечаны, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад апрадмеціць. 409 апрадмечванне, -я, н. Кніжн. Дзеянне паводле знач. дзеясл. апрадмечваць — апрадмеціць. 410 апрадмечваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да апрадмеціць. 411 апраксія, -і, ж. Спец. Парушэнне мэтанакіраваных рухаў і дзеянняў у выніку пашкоджання розных участкаў кары галаўнога мозга. [Ад грэч. apraxia — бяздзейнасць.]… 412 апраменены, -ая, -ае. Дзеепрым. зал. пр. ад апраменіць. 413 апраменіцца, -нюся, -нішся, -ніцца; зак. Падвергнуць сябе ўздзеянню якіх-н. прамянёў. Апраменіцца кварцам. // Разм. Падвергнуцца ўздзеянню радыеактыўнага выпрамянення.… 414 апраменіць, -ню, -ніш, -ніць; зак., каго-што. Тое, што і абпраменіць. 415 апраменьванне, -я, н. Дзеянне паводле знач. дзеясл. апраменьваць — апраменіць. 416 апраменьвацца, -аецца; незак. Зал. да апраменьваць. 417 апраменьваць, -аю, -аеш, -ае. Незак. да апраменіць. 418 апраметны, -ая, -ае. 1. Такі, як у пекле; пякельны. // перан. Незвычайны па ступені праяўлення. На міг здалося, што навокал апраметная цемрадзь. Карпаў. Прыўзнімаю… 419 апрамяненне, -я, н. Тое, што і абпрамяненне. 420 апрамяняцца, -яюся, -яешся, -яецца; незак. 1. Незак. да апраменіцца. 2. Зал. да апрамяняць.
